اوپنهایمر

اونقدر که میگفتن خوب نبود تبلیغ زیادی

فیلمش بیشتر به درد آمریکا میخوره فیلم خسته کننده‌ای بود

در کل فیلم بدی نبود و ارزش 3 ساعت وقت گذاشتن رو داشت.. البته برای منی که به این چیزا علاقه دارم... و برام دونستنشون جالبه... ولی بنظرم بیشتر از این میتونستن هولناک بودن بمب اتم و اثرات ناشی از انفجار اون رو به نمایش بذارن... شاید اگه صحنه ی عملیات روی هیروشیما و ناگاساکی رو هم درست میکردن و به نمایش میذاشتن فیلم از اون حالت کسل کنندگی خارج میشد!

فیلم دو ساعت بود کاش میشستم فیلمو میدیدم چون فقط ۳ساعت دارم نظراتی که اصلا مربوط به فیلم نیست رو میخونم

سلام و خسته نباشید به تیم مای موویز بخاطر تلاش فراوانشان در جهت خدمت به همه مردم در بخش سرگرمی و اوغات فراقت که پرکردن لحظاتی خوش و خاطره انگیز را با فیلمها و سریال های بسیار زیبا به مانند این فیلم تاریخی و بیوگرافی برای ما رغم میزنند، علی ایحال به عنوان یک کاربر و عضو در مورد فیلم، می‌توانم بگم فیلم جالب و پراز موضوعاتی که میشه به عنوان دانش عمومی ازش بهره برد و همینطور آشنایی با بازی‌های ناجوانمردانه موجود در سیاست و سیاستمدار که بلاخره لازمه سیاست و سیاسیون حتما هست که از آن بهره می‌برند و این مبحث در همه سیاستمداران و سیاست دولت‌های جهانی هست. در کل بسیار لذت بردم از فیلم دم شما گرم.

perfect

عالی درجه یک صحنه سازی خیره کننده فیلنامه موزیک متن فیلم شروع زیبا پایان زیبا نولان هرکی نخبه هالیوود بود رو با نبوغ خودش دور هم جمع کرد

در جنگ جهانی دوم، او برای کار در پروژهٔ منهتن استخدام شد و ۱۹۴۳، مدیر آزمایشگاه لُس‌آلاموس در نیومکزیکو شد و در ساخت جنگ‌افزار هسته‌ای به کار پرداخت. او از جمله نخستین شاهدان آزمایش ترینیتی بود که در آن نخستین بمب اتمی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ با موفقیت منفجر شد. او بعدها گفت که هنگام این انفجار به‌یاد قطعه‌ای از بهگود گیتا افتاده که گفته: «خودِ مرگ شده‌ام، ویران‌گر دنیاها.» در اوت ۱۹۴۵ از بمب اتمی برای بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی استفاده شد.اوپنهایمر پس از پایان جنگ، رئیس کمیتهٔ مشاوره عمومی کمیسیون تازه‌تأسیس انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا شد. او به‌منظور کنترل بین‌المللی انرژی هسته‌ای و در راستای جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای و مسابقه تسلیحات هسته‌ای با اتحاد جماهیر شوروی تلاش بسیاری کرد. در خلال بحث دولتی در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ او با توسعهٔ بمب هیدروژنی مخالفت کرد و دربارهٔ مسائل دفاعی موضع گرفت که خشم برخی جناح‌ها در دولت و ارتش ایالات متحده را برانگیخت. در دوره مک‌کارتیسم، موضع‌گیری‌های او در کنار ارتباطات گذشته‌اش با افراد و سازمان‌های وابسته به حزب کمونیست به لغو مجوز ورودش به جلسه‌ای بسیار بحث‌برانگیز در ۱۹۵۴ انجامید. او که از نفوذ مستقیم سیاسی برکنار ماند، به سخنرانی، نوشتن و فعالیت در فیزیک ادامه داد. ۹ سال بعد، رئیس‌جمهور جان اف. کندی، جایزهٔ انریکو فرمی را به او به‌عنوان اعاده حیثیت اعطا کرد. در سال ۲۰۲۲ پنجاه و پنج سال پس از مرگش دولت ایالات متحده تصمیم سال ۱۹۵۴ را باطل و وفاداری اوپنهایمر را تصدیق کرد.

اونقدری که بابتش سر و صدا کردن و بولدش کردن شاخ نبود

همین الان فیلم رو دیدم با کیفیت پرده البته ۱۰۸۰ که بنظرم کسانی مشتاق دیدن هستن معطل نکن کیفیت خیلی عالی و صدا عالی بود چون جلوه های ویژه و صحنه های تاریک نداره مشکلی نداره و به وضوح میشه دید مشکلی نداره تردید نکنین.در مورد فیلم هم میشه گفت عالی بود بود ولی قبل از دیدن از ویکی پدیا هم که شده یه اطلالات مختصر در مورد بمب هسته ای و اوپناهایمر و پروژه ترینیتی و... یه مطالعه مختصر بکنین خیلی بهتره و درکش راحت تره در مرود دوبله نمیدونم عادت به دیدن دوبله ندارم در هیچ فیلمی‌.در مورد شخصیت اوپن هم میشه گفت یکی از کسانیه که تاریخ حقش رو خورده برعکس خیلی خیلی از دانشممدان اون مدال افتخاری به جز یکی در زمان جان اف کندی که خیلی سال از بمب اتم بوده به اون داده شد نداشته.با ایکه نظریه و تئوری و... حیلی زیاد و فردی خیلی خیلی خیلی باهوش و علمی بوده.امیدوارم فیلم رو درک کنین.

کیفیت پرده ای هم خیلی خوب دوبله خیلی خوب

خوب بود اما کمتر از حد انتظار و اینکه ای کاش رامی ملک و کیسی افلک توی این فیلم بازی نمیکردن خصوصا کیسی افلک نقش خیلی کوچیکتر از بازیگر بود

ارزش دیدن داره فیلم نامه،انتخاب بازیگران،موسیقی فیلم عالی. این فیلم با زبون بی زبونی میگه که تلاش برای مخدوش کردن اعتبار نخبگان یک مملکلت و سوء استفاده از اونها محدود به مرزهای کشورهای جهان سومی نیست!

عجبا با اینکه میدونم پروپاگاندا و تطهیر امریکا و جنایت اتمی مجبورم ببینم تا امروز مقاومت کردم ولی موجی هست‌که نمیشه جلوش مقاومت کرد ببینیم چیه

سکانس انفجار اتمی فیلم ترمیناتور ۲ از کل ۳ ساعت فیلم که فقط با تزریق بازیگر و هزینه فوق کلان میشه به زور دید خفن تر بود

بدترین چیزی که ازش بدم میاد سوءاستفاده کردن از حس انسانیت و ارزش قائل نبودن برای زندگی دیگرانه.پس همچنان بگیم مرگ بر ... .

وای وای شاهکار دیگری از نولان، خواهشمندم قبل از دیدن فیلم یکم در مورد شخصیت اوپنهایمر بخونید و تا انتها فیلم رو ببیند برای اون دسته از آدم هایی نوشتم که با فکری باز از دیدن فیلم‌ها اثر پذیرن‌،

فیلم جالبی بود. خسته نباشید میگم به تیم عالی این وب سایت. یک نکته به ذهنم رسید میخواستم اینجا بگم اگر کسی خواست این رو کامل کنیم این فیلم جنبه های زیادی داشت ولی من میخوام روی یک مسئله صحبت کنم اونم پشیمانی بعد از انجام کار بود اگر دقت کنید در طول فیلم بارها قبل از ساخت بمب به مدلهای مختلف عواقب بسیار سنگین انجام این کار هم توسط همکاران با عدم همکاری برخی هم توسط اینشتین و افراد دیگر به آقای اپنهایمر گفته شد ولی ایشون در نهایت کار خودشون را انجام دادند حتی با اینکه دلیل قدرتمندی مثل آلمان برداشته شد ولی خودش و درونش میخواست این کار انجام بشه و دلیلی مثل ژاپن را قرار داد برای خودش تا کارش را با قدرت پیش ببره این بر میگرده به یک نزاع درونی که ممکنه حاصل روند یک زندگی تا اون لحظه باشه اینکه ما صرفا بگیم دولت مجبورش کرد یا سیاست باعث شد یا حتی ژاپن قرار بود آمریکا را نابود کنه اینها دلایل ظاهری هستند اون دلیل اصلی که درون اون شخص بوده و هیچ جا گفته نمیشه و خودش هم بعید میدونم گفته باشه دلیل اصلی هست مثل زندگی خودمون و ماهم ممکنه همین مدل کارها را انجام بدیم و بعد پشیمون بشیم ولی اون عاملی که باعث شد ما اون کار را انجام بدیم چی بود؟؟؟ آیا از بین رفت یا فقط تغییر شکل داد و ما باز هم کارهای دیگری حتی غیر مشابه انجام میدیم و باز پشیمون میشیم به نظرم اگر انسانها عمیقا با خودشون با صداقت کامل فکر کنند احتمالش هست که به اون ریشه دست پیدا کنند و بعد از انالیز اون را درمان کنند ولی در واقعیت به دلیل مدفون کردن خیلی از واقعیتهای زندگیمون چون ناراحت کننده بودند نمیتونیم به اون ریشه دست پیدا کنیم و کار بسیار سختیه حتی علومی مثل روانشناسی یا خیلی کتابها و موارد دیگه که به عنوان علم مطرح میشن فقط به ما یاد میدن که اونها رو نادیده بگیریم و یه طورایی فراموششون کنیم و هیچوقت راه حل عملی برای حل این موارد عمیق را ندارند و فقط به ما میگن اونها را نادیده بگیر و به زندگی زیبات ادامه بده و تو قوی هستی و از اینطور موارد ولی واقعیت اینه که اونها هیچوقت از بین نمیرن فقط تغییر شکل میدن و قدرتمند میشن و در یک جای زندگی با ما برخورد خواهند کرد و متاسفانه بارها ما آسیب میخوریم و نمیتونیم ریشه اصلی را پیدا کنیم

خارق العاده

یعنی اگر فیلم الو الو من جوجوام رو میدادن کریستوفر نولان بسازه ، اسکار می‌گرفت ، فقط میتونم بگم یک ابر فیلمه اپنهایمر مثل بقیه فیلماش