خورشید معلق

بدک نبود

«خورشید آویزان» یک تریلر نوآر است که در دل آبدره‌های نروژ روایت می‌شود؛ داستانی درباره‌ی رابطه‌ی پیچیده و اغلب متضاد میان پدران و فرزندان، و میل رهایی‌جویانه‌ی نسل بعد. بازی آلِساندرو بورگی و سایر بازیگران قابل‌قبول و باورپذیر است، اما افسوس که این بازی‌ها در بستری روایت می‌شوند که فاقد گزندگی و اغلب قابل پیش‌بینی است. فیلمنامه‌ی «خورشید آویزان» گویی همدلی مخاطب با شخصیت‌ها را پیش‌فرض گرفته، به‌ویژه با شخصیت بورگی که گذشته‌اش نه رازآلود است و نه آن‌قدر تأثیرگذار که حس برانگیزد. ساختار روایی مبتنی بر فلش‌بک، که گذشته‌ی مرد را با حالِ لیا و پسرش کالب در روستا در هم می‌تند، قرار است تنشی بسازد که هرگز به‌درستی شکل نمی‌گیرد. کارگردانی بی‌رمق و مدیریت ناشیانه‌ی اوج‌های احساسی—از جمله تقابل نهایی میان پدر و پسر— مانع از آن می‌شود که مخاطب به‌راستی وارد جهان داستان شود. در پایان، تنها چیزی که از «خورشید آویزان» باقی می‌ماند، جذابیت بصریِ لوکیشنی‌ست در انتهای جهان، که با ذوق تصویری ثبت شده، اما معادل روایی قدرتمندی برایش ساخته نشده. نتیجه، متأسفانه، اثری‌ست کم‌مایه از نظر محتوا و احساس.

بیشتر یک درام خوب بود بخصوص اهنگ معروف سامر واینش در اخر به همه میارزید ۶

سلام به همهء دوستان ؛خاصه مای موویز خسته نباشید به عوامل خدوم سایت... امتیاز ۵.۵