شب بخیر مامان

آلبر کامو می گوید:(( همواره در زندگی لحظه ای می رسد که آدمی کسانی که دوست می داشته را بیگانه می یابد.))سکوت در این فیلم حرف های زیادی زد. دو برادر که در واقعیت هم برادرانی دو قلو هستند بازی قابل قبولی داشتند و مادر ماهرانه درخشید. سکانس پایانی فیلم که همه مرده اند و حالا روحشان خندان و شاد و مهربان کنار هم بودند کنایه از این موضوع است که گاهی زندگی چنان ما را از درون می پاشد و با هم بیگانه می کند که شاید تنها مرگ، ما را به چیزی که قبلا بودیم باز گرداند. کارگردان در فیلم این توانایی را داشته که فیلمی بسازد که با وجود حادثه محور نبودن تنها با چند سکانس مرموز مخاطب را میخکوب کند و این هنر بزرگی است. رنگ های این خانه مدرن رنگ هایی سرد و بی روح اند. هم چهره مادر و هم چهره پسرها، مات و بی روح است. شور و هیجان و گرما و نشاطی در کار نیست. از ابتدای فیلم می دانیم منتظر یک اتفاق شوم هستیم. نویسنده: فاطمه دلفانی

اصلا قشنگ نبود که اسپویل کردی

عزیزم باید میگفتی داری اسپویل میکنی

لطفا تیک اسپویل رو بزنید

حاجی اسپویل نکن خب.اع!!!

من نمیدونم یه سری ها چجوری میگن این فیلم عالی بود کاشکی یه محدودیت سنی میذاشتن برای کسایی که نظر میدن که این بچه ها نتونن مظر بدن و ما بفهمیم بچن و تازه شروع کردن به فیلم دیدن افتضاح بود واقعا

باورم نميشه فيلم و كامل نديدي و دقت نكردى بعد مياي حرف مضخرف مينويسي راجع به فيلم اتفاقا فيلمش واقعا خوب و قشنگ بود