مسابقه رسمی

حیف این همه ستاره

فیلم قشنگیه. در عین سادگی، پیاما و معانی جالبی توش هست. تو فیلم، مثلث کارگردان و دو بازیگر، حرفای بسیاری توش هست. آدمایی که هر کدوم از یه دنیای دیگه هستن و شخصیتای متفاوتی دارن ولی در کنار هم قرار باشن. لذت بردم.

بد نبود

بیشتر شبیهه تله تئاتره ولی جالب بود هیجان خاصی نداره فیلمش ولی برای وقت گزروندن خوبه

فيلمش ايده ي جديدي داشت ارزش ديدن داره ♥️

یک فیلم کمدی کمیک نه چند خنده‌دار! با صحنه‌های پوچ‌گرایانه‌. شبیه یک تله تیاتر زیبا هست و پر دیالوگ. جهانگیر شاه‌ولد درباره فیلم به خوبی نوشته که: "در فیلم رقابت رسمی تقریباً همه بخش‌های اولیه و مهم ساخت یک فیلم را می‌توان دید: سرمایه‌هایی که بی‌دلیل وارد سینما می‌شوند و معمولاً یک نابازیگر را هم به کارگردان تحمیل می‌کنند تا نقش اول را به او بدهد؛ بی‌اخلاقی‌های حرفه‌ای و نامردی‌هایی که طی فرایند ساخت یک فیلم اتفاق می‌افتد؛ کارگردان‌هایی که سختگیری‌های بی‌دلیل دارند؛ مهمانی‌های پرزرق و برق افتتاحیه، همه و همه از جمله مواردی است که می‌توان در طول فیلم به آنها اشاره کرد. سینما بی‌رحم است. سینما چندان به اخلاقیات پایبند نیست و کارگردان و سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده تنها به موفقیت خود (یکی سینمایی، یکی تجاری) فکر می‌کنند و نه چیز دیگر. این را می‌توان در تمام مراحل «رقابت رسمی» حس کرد. در لایۀ عمیق‌تر اما، مواجهه دو بازیگر فیلم بعنوان نمایندگان سینمای گیشه و سینمای هنری را می‌توان به نوعی یکی از اهداف اصلی فیلم «رقابت رسمی» دانست.