یک دست لباس

آفرین به این کارگردانی، فیلم‌نامه‌نویسی، داستان و بازیگری که تونستن چنین فیلم زیبا و استادنه‌ای رو خلق کنن ... و خلق چنین فیلمهای استادانه‌ای هستش که باعث می‌شه سینما نفس بکشه و همچنان زنده بمونه ... واقعا فیلم زیبایی بود و دست دوستان مای‌موویز درد نکنه ... دست مریزاد

دوست عزیز، آغازه این سبک فیلم، متعلق به همان اوایل دهه 50 میلادی هست. زمانیکه شبکه های تلوزیونی (در کشورهای غربی، جز معدوی، همه شبکه ها، خصوصی بوده و هستند) به تدریج در حال فراگیری بودند و برای رقابت با صنعت سینما که قدیمی‌تر بود و جهت جذب مخاطب بیشتر داشت، اقدام به ساخت این سبک فیلم‌ها کردند. ( تلوزیون آنزمان هنوز به عنوان یک رسانه، هویت خود را بین سینما و رادیو که نسبت به آن قدیمی تر بودند، پیدا نکرده بود) در این سبک که به «فیلم تلوزیونی» هم معروف است؛ تمام اتفاقات داستان آن در یک لوکیشن داخلی ( محیطی در داخل استادیوم فیلم سازی و تنها یک دکوراسیون) اتفاق میافتد. هیچ صحنه خارجی ندارد و هنرپیشه ها، فقط به تنها لوکیشن داستان ( در این داستان؛ مغازه خیاطی) وارد و خارج میشوند. این سبک فیلم سازی، در آن اوایل که صنعت تلوزیون، نوپا بود و در تلاش بود که جای صنعت سینما را (البته به اشتباه چراکه بعد ها مشخص شد هر کدام جای خود را دارند) بگیرد، در شبکه های تلوزیونی خصوصا آمریکا رواج یافت اما بعدها که تلوزیون، مسیر خود را پیدا کرد، دیگر ادامه نیافت ولی همچنان به عنوان یک سبک فیلمسازی، گاهی توسط کارگردانان امتحان میشود. این فیلم از جمله معدود فیلم‌های این سبک هست. این سبک فیلمسازی، در آن آن اوایل که شبکه های تلوزیونی در حال شکل گرفتن بود، به دلیل کم هزینه بودن تولید؛ بین شبکه های خصوصی تلوزیونی خیلی خواهان داشت اما، به قول معروف؛ فوت کوزه گری در این بود که داستان با اینکه تنها در یک لوکیشن بود(که بر خلافه فیلم‌های سینمایی تنها یک دکوراسیون لازم داشت و لزا عملا برای آن شبکه های تلوزیونیه نوپا، مقرون به صرفه بود)؛ ولی مخاطب را همچنان به دیدن بقیه داستان تشویق کند.

بله، درست میگین دوست عزیز اما زیبایی این فیلم فقط به سبک فیلم‌سازی‌اش ختم نمی‌شه بلکه داستان فیلم هم خیلی قویه و بازیگری زیبایی هم داره. چیزی که منو بیشتر مجذوب خودش کرد همین داستان قوی فیلم و روش نگارش استادانه اون بود.

بیا پایین بابا

alborz22222 جوجه جان سعی کن هر جایی نظر ندی زشته... آقای Mehrbod22 سپاس از توضیحاتتون.

به این جور فیلم ها باید گفت شاهکار در حالیکه فقط یک لوکیشن داره و تعداد کمی بازیگر ولی اصلا از دیدنش حوصلت سر نمیره

دیدن داره

حرف نداره این فیلم اما..... اینو فقط باید بشینی قشنگ نگاهش کنی محو شی تو فیلم و گرنه نگاش نکن خلاصه بگم حرف نداره عالی

فیلمی در ژانر معمایی که ارزش دیدن رو داره ولی یکبار، در کل با دیدن این فیلم مثل سری فیلمهای اره، ضرب المثل "فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه" تو ذهن آدم خطور خواهد کرد و نمره من هم 6

سیاست انگلیسی رو قشنگ میشه دید توی این فیلم

شاید اوایل فیلم ب نظر بیاد که داستان داره کمی کند پیش میره ، اما بعد از مدتی اتفاقات شما را غرق می کنه :)))) خیلی قشنگ بود ،حتما ببینید

خوب

فوق العاده بود همین

فیلم خوب و معمایی است، ارزش دیدن داره

خوب بود ولی قسمت های که تیر میخوردن خیلی راحت از جاشون بلند میشدن. و قسمتی که نشون میداد داره از جعبه خون می‌ریزه میخواست چه چیزی را نشون بده. بنظرم این قسمت هم مفهوم خاصی نداشت.

خیلی عالی بود پیشنهاد می کنم حتما ببینید

سیاست انگلیسی به معنای واقعی

به نظر من عالی بود، با اینکه کل فیلم در یک لوکیشن ضبط شده ولی فیلم نامه و کارگردانی عالی بود

اووووف\nبازی ها و فیلم نامه فوق العاده بود.

قدرت فیلمنامه دراین فیلم مشخص میشه حتما ببینید.