این فیلم برای اینکه مخاطب رو مشتاق به دیدن ادامه داستان کنه به هر حقه بصری متوسل شده و در انتها احساس میکنی فیلمساز فقط برای حفظ بیننده دست به اینکار زده و ارتباط معنا داری در سکانسهای ابتدایی فیلم و تقریبا تا اواخر ان با مفهوم نهایی فیلم نمیتوان پیدا کرد البته راز الود بودن و یا معنا گرایی در ژانرهای خودشان بسیار نیز زیباست اما یکی از وظایف فیلمساز پاسخگویی به معماهای مطرح شده در فیلم میباشد در غیر اینصورت اثری هجوگونه و بی سر و ته و بیمعنا بجا خواهد ماند که بنظر میرسد این فیلم به این ورطه افتاده باشد