یک عمارت روستایی نفرین‌شده توسط مهمانان هوس‌ران، اتروسکی‌های برخاسته از گور و رابطه غیرعادی بین یک مادر و پسر جوانش محاصره می‌شود.

در رم، یک ولگرد جسد دختر نوجوانی را پیدا می‌کند که گلویش به شکلی حرفه‌ای بریده شده است. بازرس پلیس، اولمی، از روش‌های خشن و وحشیانه خود برای دنبال کردن سرنخی استفاده می‌کند که او را به سمت مقامات عالی‌رتبه دولتی سوق می‌دهد. وقتی روش‌های او باعث مرگ یک رهگذر بی‌گناه می‌شود، مقامات فاسد بهانه‌ای پیدا می‌کنند تا اولمی را به شهری ساحلی منتقل کنند؛ جایی که سرعت زندگی کند است و او زمانی برای یک رابطه عاشقانه پیدا می‌کند. به زودی اولمی متوجه می‌شود که ماهیگیری تنها شغل محلی نیست و دوباره اسلحه و تاکتیک‌های بی‌رحمانه بازجویی‌اش را به کار می‌گیرد.

رئیس پلیس، گریفی، که از کارهای جنایتکارانه و باج‌گیری‌های باند والی به تنگ آمده است، یک تیم زبده از افسران پلیس آموزش‌دیده در زمینه بدلکاری را برای مقابله با این گروه مافیایی دور هم جمع می‌کند.

از پروفسور واسرمن توسط مگنت صنعتی، مورگان هانیکات، دعوت می‌شود تا رهبری یک گروه تحقیقاتی را برای مطالعه روی یک یتی غول‌پیکر به عهده بگیرد که به صورت منجمد در یک توده یخ بزرگ در سواحل نیوفاندلند پیدا شده است. پروفسور نمی‌داند که هانیکات قصد دارد از این موجود پیش از تاریخ به عنوان نماد تجاری گروه صنعتی چندملیتی خود استفاده کند؛ یک اشتباه بسیار بزرگ.

وقتی یک رئیس تبهکار اراذل خود را برای ایجاد وحشت در کل شهر می‌فرستد، آن‌ها هر کاری که بخواهند انجام می‌دهند؛ از دزدی‌های خرد گرفته تا سرقت از ایستگاه پلیس در روز روشن. «ناپل شلیک می‌کند!» (که در سطح بین‌المللی با نام‌های سلاح‌های مرگ و ناپل تیراندازی می‌کند منتشر شده) فیلمی در سبک «پلیتسیوتسکو» به کارگردانی ماریو کایانو در سال ۱۹۷۷ است. این اثر یک دنباله غیررسمی برای فیلم «ناپل خشن» محسوب می‌شود که شخصیت جنارینو (با بازی ماسیمو ددا) دوباره در آن حضور دارد.

یک قاچاقچی مواد مخدر بی‌رحم، شریک خود را از بازداشت پلیس فراری می‌دهد. یک پلیس مخفی مامور می‌شود تا این دو قاتل را ردیابی کرده و آن‌ها را دستگیر کند.