فیلم «خارجی‌ها بیرون! کانتینر شلینگن‌سیف» روایتی هیجان‌انگیز، عمیق و خنده‌دار از یکی از بزرگ‌ترین شوخی‌های عمومی و اقدامات تروریسم هنری است که تا به حال انجام شده است. اتریش سال ۲۰۰۰: درست پس از آنکه حزب آزادی اتریش (FPÖ) به رهبری یورگ هایدر وارد دولت شد و برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم یک حزب راست‌گرای افراطی به مقامات دولتی دست یافت، کریستوف شلینگن‌سیف، کارگردان جنجالی و شوکه‌کننده آلمانی، شکل بسیار منحصربه‌فردی از اعتراض را به نمایش گذاشت. او با تجسم بخشیدن به بیگانه هراسی عمومی و سیاست‌های جدید نفرت‌پراکنی به شدیدترین شکل ممکن، یک اردوگاه کار اجباری عمومی را درست در مرکز توریستی شهر وین و در کنار ساختمان زیبای اپرا، جایی که روزانه صدها توریست و شهروند از آن عبور می‌کردند، برپا کرد. این یک اردوگاه کار اجباری سنتی نبود که از بازگشتش بترسید، بلکه اردوگاهی بود که به شکلی بدبینانه فرهنگ چندرسانه‌ای جدید ما را منعکس می‌کرد. با هجو برنامه‌های واقع‌نما (رئالیتی شو) و به ویژه برنامه «بیگ برادر»، دوازده پناهجو توسط دوربین‌های متعددی تحت نظر قرار گرفتند و مردم می‌توانستند به آن‌ها غذا بدهند و تماشایشان کنند.

آلمان، ۱۹۶۸: ماریان و جولیان، دختران یک کشیش، هر دو برای تغییر در جامعه، مانند قانونی کردن سقط جنین مبارزه می‌کنند. با این حال، ابزارهای آن‌ها کاملاً متفاوت است: در حالی که جولیان به عنوان یک خبرنگار فعالیت می‌کند، خواهرش به یک سازمان تروریستی می‌پیوندد. پس از دستگیری ماریان توسط پلیس و انتقال او به سلول انفرادی، جولیان آخرین پل ارتباطی او با دنیای بیرون باقی می‌ماند. اگرچه جولیان استدلال‌های خواهرش را نمی‌پذیرد و دوست‌پسرش ولفگانگ نیز مخالف این کار است، اما جولیان همچنان به کمک به خواهرش ادامه می‌دهد و شروع به زیر سوال بردن نحوه رفتار با او می‌کند.