این کمدی مضحک از یانچو، مشابه آثار قبلی او، درباره زمانه ما و درباره مرگ است. پپه با خانواده‌ای از مافیا وصلت می‌کند که پدرزن در آن غرق در پول است. آن‌ها در یک سرمایه‌گذاری مشترک، اولین شرکت سهامی خاص زندان مجارستان را تأسیس می‌کنند؛ جایی که منوی غذا وجود دارد، زندانیان در واقع ساکن آنجا هستند و مکانی را برای اعدام کسانی که داوطلب خودکشی هستند تجهیز می‌کنند. مشخص می‌شود که اولین حلق‌آویز داوطلبانه باید روی پپه آزمایش شود. در سال ۱۸۰ میلادی، امپراتور مارکوس آئورلیوس در ویندووبونا در حال مرگ است و توسط عمو میکی و پسرش کورنل موندروتسو با ساقه کاه تغذیه می‌شود. کاپا مسئول ارتباطات است: او اصرار دارد که دروغ بگوید، دروغ و باز هم دروغ. علاوه بر این، چندین نفر می‌میرند و زنده می‌شوند، می‌برند و می‌بازند، و بلای ملانکولی هنوز زنده است.

بر اساس یادداشت‌های فیات پومپیوس، دوست قدیمی کاپا و پپه، پروفسور سیرتس راز ماشین زمان را کشف کرده و با تکیه بر نوعی آب «خاص»، این اختراع را عملی می‌کند. کاپا و پپه باید با آن به گذشته برگردند تا زمان را که از مسیر خود خارج شده اصلاح کنند؛ یعنی تاریخ را تصحیح کنند، پادشاه لویی دوم را نجات دهند و از فاجعه موهاچ جلوگیری کنند. پپه با اصرارهای نه چندان ملایم راضی می‌شود تا وارد این سفر بزرگ در زمان شود، می‌میرد و زنده می‌شود و آن‌ها به موقع به میدان نبرد موهاچ می‌رسند. کاپا از وقایع فیلم‌برداری می‌کند. ترک‌ها پیروز می‌شوند و سر پادشاه (پپه) را می‌برند، اما با این حال مجارها قرارداد صلح را دیکته می‌کنند. کاپا و پپه می‌خواهند برگردند، آن‌ها ماشین زمان را با آب چاه پر می‌کنند اما ماشین روشن نمی‌شود. با این حال، کاپا و پپه بر فراز بوداپست معلق می‌مانند و با هم مشاجره می‌کنند.