داستان فیلم در یک سفینه باری فضایی فرسوده به نام کاساندرا در مسیر ایستگاه ۴۲ رخ می‌دهد. لورای جوان که پزشک سفینه است، تنها کسی است که در عرشه بیدار مانده، در حالی که بقیه خدمه در خواب زمستانی منجمد شده‌اند. شیفت لورا تا ۴ ماه دیگر به پایان می‌رسد.

دو قهرمان غواصي به نام هاي «ژاک مايول» (بار) و «انتسو موليناري» (رنو) که از کودکي با يک ديگر رقابت داشته اند، هنوز در پي اثبات برتري و کسب عنوان جهاني هستند...

سالومه لرنر به تازگی نوشتن زندگی‌نامه خود را به پایان رسانده است. او به یک برنامه تلویزیونی به نام «آپوستروف» با اجرای مجری سرشناس فرانسوی، برنارد پیو، می‌رود. پیو فیلمی را تصور می‌کند که می‌توان از روی داستان تکان‌دهنده او ساخت؛ فیلمی که تماماً از موسیقی ساخته شده است، زیرا سالومه پس از دیدن یک پیانیست جوان به نام اریک برکوت، باور دارد که برادر گمشده‌اش را دیده که او نیز یک نوازنده بوده است؛ برادری که در سال ۱۹۴۳ به همراه والدینش گم کرده بود. با این حال، خانواده لرنر در واقع از دست گشتاپو گریخته بودند و ممکن است در پاریس ساکن شده باشند.

۵ آوریل ۱۹۴۳: یک گردان از لژیون خارجی وارد ال‌قصور در تونس می‌شود تا محموله‌ای از شمش‌های طلا را به پشت جبهه اسکورت کند. یک کمین آلمانی در انتظار آن‌هاست و همه به جز چهار نفر کشته می‌شوند. به لطف هوش خیابانی گروهبان اوگانیور، لژیونرها با موفقیت پاتک می‌زنند. مدیر بانک و همسر فریبنده‌اش از راه می‌رسند و یک ستوان آلمانی نیز می‌آید که فرانسوی‌ها او را دستگیر می‌کنند. اوگانیور می‌خواهد طلاها را بدزدد؛ استوار ماهوزارد می‌خواهد وظیفه‌اش را انجام دهد. مجموعه‌ای از اتحادها شکل می‌گیرد و از هم می‌پاشد، تعداد گروه کاهش می‌یابد و طلاها به سمت جنوب به سمت بتاهوا حرکت می‌کنند. اما در نهایت طلاها به دست چه کسی می‌رسد؟

زنی میانسال شریک زندگی خود را ترک می‌کند و دوباره به سمت همسر سابقش کشیده می‌شود، در حالی که زندگی دوستان طبقه متوسط او با زندگی خودش تلاقی پیدا می‌کند.