فرانسیسکو گویا (۱۷۴۶-۱۸۲۸)، ناشنوا و بیمار، سال‌های پایانی عمر خود را در تبعید خودخواسته در بوردو می‌گذراند؛ او یک لیبرال است که به حکومت سرکوبگر فردیناند هفتم اعتراض دارد. او با همسر بسیار جوان‌ترش لئوکادیا و دخترشان روزاریو زندگی می‌کند. او همچنان در شب نقاشی می‌کشد و در فلاش‌بک‌هایی که با گفت‌وگو با دخترش، سردردهای شدید و پریشانی ناشی از کهولت سن برانگیخته می‌شوند، دوران کلیدی زندگی خود را دوباره مرور می‌کند.

خولیان، پزشک مجرد میان‌سال، دوباره با پابلو، دوست دوران کودکی‌اش که به تازگی با النا، زنی جوان و زیبا ازدواج کرده است، ملاقات می‌کند.

داستان سفر اکتشافی سربازان اسپانیایی در سال ۱۵۶۰ در امتداد رودخانه‌های اورینوکو و آمازون در جستجوی شهر افسانه‌ای طلا، ال دورادو.

خوان ساهاگون از کودکی عشقی افراطی به مادرش دارد. یک روز در خیابان زنی را می‌بیند که کاملاً شبیه اوست. او زن را تعقیب می‌کند و می‌فهمد که او بازیگر یک گروه تئاتر است؛ بنابراین خوان تصمیم می‌گیرد کل گروه را استخدام کند تا نقش افرادی را که در گذشته بر او تأثیر گذاشته‌اند بازی کنند. آن‌ها موقعیت‌های سالیان دور را بازسازی می‌کنند و خوان در نقش کودکی خودش ظاهر می‌شود تا خاطرات فراموش‌شده را دوباره زندگی کند.

یک گروه رقص خود را برای اجرای تمرین نهایی نمایشنامه تراژیک «عروسی خون» اثر فدریکو گارسیا لورکا آماده و آن را اجرا می‌کنند؛ داستانی درباره عروسی که در روز عروسی‌اش به همراه عشق قدیمی خود فرار می‌کند.