زنی با لباس‌های مجلل با هدف مشخصی در باغ‌های آبی ویلا دِسته در تیوولی قدم می‌زند، در حالی که موسیقی موومان زمستان از چهار فصل ویوالدی نواخته می‌شود. فیلترهای قرمز تیره، نوری آبی‌رنگ به فضا می‌بخشند؛ آب روی سنگ‌ها جاری است و فواره‌ها آن را به هوا می‌فرستند. هیچ کلامی گفته نمی‌شود. مجسمه‌های باروک و جریان هوس‌انگیز آب از پشت نورپردازی شده‌اند. انگر این اثر را بازی‌های آب می‌نامد.