در سال ۱۹۸۷، ادی لی ساسج و میچ دپری صدای دعواهای شبانه همسایگان عجیب و غریب خود یعنی ریموند هافمنِ همجنسگراهراس و پیتر هاسکتِ همجنسگرا را ضبط کردند. ثبت وقایع زندگی عجیب این دو نفر به سرعت به شهرتی مستقل دست یافت. این مستند کمدی سیاه به سراغ ادی و میچ، پانک‌های سابق می‌رود که جزئیات محیط زندگی خود در محله لوور هایت در اواخر دهه ۸۰ را بازگو می‌کنند و تاثیر این نوارها را بر طیف وسیعی از هنرمندان زیرزمینی بررسی می‌کند.

این فیلم تصویری از گذر یک سال از زندگی چند دوست در سانفرانسیسکو در حدود سال ۱۹۸۸ (پیش از رونق دوران دات‌کام در شهر) است؛ داستانی آرام و غبارآلود از ماری‌جوانا که مانند مه معروف شهر شناور است و عادات و رفتارهای نسلی را در بر می‌گیرد که این شهر را، هرچند برای مدتی کوتاه، از آن خود کردند. فیلم به شکلی غیرمستقیم زمان و مکان آن دوره را ترسیم می‌کند، از جمله همه‌گیری ایدز، انقلاب جنسی و بقایای جنبش سال ۶۸ که هنوز در هوا موج می‌زند. یک کمدی آرام و بسیار سانفرانسیسکویی از زندگی در میان گروه کوچکی از دوستان. این فیلم در مدت حدود یک ماه توسط جاست و دوستانش که بیشترشان بازیگران غیرحرفه‌ای بودند، به صورت بداهه ساخته شد.