شب‌هنگام، خیابان‌های هارلم پاتوق روح‌های سرگردان است؛ بدن‌هایی که در تاریکی پرسه می‌زنند و سنگینی گذشته را بر دوش می‌کشند. فرنجی، مرد اهل هائیتی، یکی از آن‌هاست و لکنت زبان شدید او گواهی بر تبعید و سال‌ها آزار و اذیت است. اما او در اثر سینمایی جدید و هیپنوتیزم‌کننده خالق الله، چیزی فراتر از این‌هاست؛ اثری که سنت آمریکایی عکاسی خیابانی واقع‌گرایانه اجتماعی را به شکل هنری منحصر‌به‌فرد خود تبدیل می‌کند.

فیلم «سیاه‌های مزرعه» که به طور کامل در شب می‌گذرد، ما را به تقاطع خیابان ۱۲۵ و خیابان لکسینگتون در هارلم می‌برد و با چهره‌های آنجا آشنا می‌کند. باند صوتی غیرهمزمان فیلم شامل گفتگوهایی با این چهره‌ها و در میان آن‌هاست: رویاها، حسرت‌ها، مشاجره‌ها، ابراز محبت‌ها، مشاهدات و دیدگاه‌ها.