این فیلم با ترکیبی از بازسازی‌های دراماتیک و مصاحبه‌های واقعی، داستان چهار کودک یهودی را روایت می‌کند که با یهودستیزی وحشیانه در ایتالیای فاشیست دست‌وپنجه نرم کردند.

در یک دهکده کوهستانی کوچک مردی با نامی چالش‌برانگیز زندگی می‌کند: جوزپه گاریبالدی (یکی از پدران میهن ایتالیا)، اما همه او را با نام مستعار پپینو صدا می‌زنند. او عاشق ماهیگیری، همنشینی با دوستان و کتابخانه‌ای است که در آن به عنوان کارمند موقت کار می‌کند. او فردی خوش‌بین است، حتی اگر فرزندش او را به بی‌عرضگی متهم کند. یک روز به دلیل هرج‌ومرج سیاستمداران، اتفاق عجیبی می‌افتد: پپینو به اشتباه به عنوان رئیس‌جمهور جمهوری ایتالیا انتخاب می‌شود. او که از زندگی آرام خود بیرون کشیده شده، باید نقشی را ایفا کند که می‌داند برای آن نامناسب است، اما درک عامیانه و رفتارهای غریزی او به طرز باورنکردنی موثر واقع می‌شوند؛ به جز در مورد آداب معاشرت که او را به دردسر می‌اندازد. جانیس کلمنتی، معاون دبیرکل خشک و جذاب ریاست‌جمهوری، بیهوده تلاش می‌کند تا اقدامات غیرقابل پیش‌بینی رئیس‌جمهور را کنترل کند.

روزاریو ۱۱ ساله است و در حومه شهر با مادربزرگش زندگی می‌کند؛ زنی بیمار که وقت خود را با تماشای تلویزیون می‌گذراند. او رهبر گروه کوچکی از بچه‌هاست که روزهای خود را در گیم‌نت‌ها، ارتکاب جرم‌های کوچک و چالش‌های خطرناک سپری می‌کند.

زنی مشتاق است که دوباره با همسرش رابطه برقرار کند، اما شوهرش همیشه مشغول کار یا خسته است. او که به سیم آخر زده، با یک رمال مشورت می‌کند که چند راه حل برای مشکلش ارائه می‌دهد. دو راه حل اول شکست می‌خورند، اما شاید شکلات‌ها فرجی کنند؟