این اثر ما را به نقاط مختلف ایالات متحده می‌برد و آسیب‌های سنگینی را که فناوری مدرن بر انسان و زمین وارد می‌کند به تصویر می‌کشد. این شعر تصویری فاقد هرگونه دیالوگ یا روایت گفتاری است؛ لحن آن از طریق کنار هم قرار گرفتن تصاویر و موسیقی استثنایی فیلیپ گلس شکل می‌گیرد.