ستایشی زیبا و گاهی کمی عجیب و غریب از نقشی که موسیقی باخ در دنیای امروز ایفا می‌کند. این فیلم با ترکیب بازسازی‌های تاریخی با صحنه‌های دراماتیکِ با پیوند سست و سکانس‌های مستند، مجموعه‌ای بازیگوشانه و نقاشانه از واریاسیون‌ها را حول این استدلال شکل می‌دهد که یوهان سباستیان به لطف گوش فوق‌العاده‌اش برای هارمونی، نحوه شنیدن جهان را تغییر داد.

فیلم «اسباب‌کشی» پس از آن ساخته شد که از هانس اولریش اوبریست، نمایشگاه‌گردان، خواسته شد تا در پروژه‌ای در «اوئرتا د سان ویسنته»، خانه و موزه خانواده گارسیا لورکا در گرانادا، مشارکت کند. این فیلم روند تخلیه مبلمان و اشیاء را از این ساختمان ثبت می‌کند و به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد آزادانه در میان فضاهای خالی آن و سکوتی سرشار از احساس و طنین حرکت کنند و از این تجربه هر آنچه را که می‌خواهند دریافت کنند؛ امری که غیبت احساسی و تاریخی فدریکو گارسیا لورکا، شاعر بزرگ، را حتی قدرتمندتر، آشکارتر و عمیق‌تر جلوه می‌دهد.