این فیلم با الهام از شعری سروده «کاسترو آلوز»، فضای سیاسی، فرهنگی و فکری برزیل در اواخر دهه ۱۹۷۰ را به تصویر می‌کشد. داستان حول محور چهار تجسم متمایز از چهره مسیح می‌چرخد: یک مرد سیاه‌پوست، یک سرباز، یک سرخ‌پوست و یک مبارز چریکی. این افراد شجاع که به عنوان پیام‌آوران نابودی در سرزمین‌های بومی شناخته می‌شوند، با حرص و طمع سیری‌ناپذیر و وحشیگری سرکوبگرانه استعمارگران که توسط «جان برامز» (یک استثمارگر خارجی بی‌اخلاق) ترویج می‌شود، شجاعانه مبارزه می‌کنند.

روبِرتا، که به تازگی مطلقه شده، در اوج زندگی خود قرار دارد؛ تا اینکه درمی‌یابد راز بزرگی از زندگی‌اش به سناریویی شبیه یک مسلسل تبدیل شده است، جایی که او در آن نقش شرور را بر عهده دارد و ...

مارینا یک غواص سابق است که از وزوز وحشتناکی در گوش هایش رنج می برد. پس از تصادفی که در المپیک گذشته متحمل شد، او تصمیم می گیرد با به خطر انداختن زندگی خود، به امید کسب مدال المپیک به مسابقات برگردد و ...

درام آرنه سوکسدورف داستان چهار کودک بی‌خانمان به نام‌های جورجینیو، ریکو، لیسی و پائولینیو را دنبال می‌کند که برای بقا در زاغه‌های ریودوژانیرو تلاش می‌کنند. آن‌ها در حالی که رویای فرار از خیابان‌ها را در سر می‌پرورانند، به واکس زدن کفش، جمع‌آوری غذا و جیب‌بری مشغول هستند. وقتی ریکو، که پیش‌تر از یک موسسه بی‌رحم در کاشامبو فرار کرده بود، بیمار می‌شود، تصمیم می‌گیرد به جای مردن در خیابان، به آن‌جا بازگردد. این فیلم که تصویری غم‌انگیز از فقر و تاب‌آوری است، برای جشنواره فیلم کن ۱۹۶۵ انتخاب شد.