تورا-سان در اولین روز مدرسه میتسو به شیباماتا می‌رسد، اما متوجه می‌شود که به خاطر او، میتسو خجالت‌زده شده است. او پس از دعوا با خانواده‌اش، برای نوشیدن به یک کافه می‌رود و پیرمرد ترش‌رویی را با داستانی غم‌انگیز به خانه می‌آورد که هویتش همه را شگفت‌زده خواهد کرد. بعداً، تورا با بوتان که یک گیشا است ملاقات می‌کند.

تورا-سان پس از مشاجره با خانواده‌اش بار دیگر شیباماتا را ترک می‌کند و خود را در مسافرخانه‌ای می‌یابد که در آنجا با تومکیچی، مرد جوانی که تورا-سان را الگوی خود می‌داند، ملاقات می‌کند.

توراژیرو با جدی گرفتن پیام پدر هیروشی، تلاش می‌کند تا سبک زندگی سرگردان و سفرهای مداوم خود را کنار بگذارد.

دیدگاه‌های تورا-سان درباره آمریکایی‌ها زمانی به چالش کشیده می‌شود که یک دست‌فروش دوره‌گرد دیگر به نام مایکل جردن در شیباماتا توقف می‌کند.

یک محکوم که به تازگی به جرم قتل از زندان آزاد شده است، با دو غریبه در یک سفر جاده‌ای در هوکایدو همراه می‌شود تا همسر سابقش را که چهار سال است ندیده ملاقات کند؛ با این آگاهی که اگر همسرش یک دستمال زرد روی پنجره بگذارد، به این معنی است که می‌خواهد او به خانه بازگردد.

به نظر می‌رسد این فیلم اثری دلی و از روی عشق ساخته شده باشد. داستان درباره روستایی است که فرصتی برای اجرای یک تئاتر موزیکال به آن داده می‌شود. آن‌ها باید هزینه‌های جانبی را پرداخت کنند و از آنجا که کشاورز هستند و همیشه سرشان شلوغ است و ثروتمند نیستند، در عاقلانه و عملی بودن چنین ایده‌ای تردید دارند. خانم کونو، سخنگوی گروه بازیگری، کل ماجرا را توضیح می‌دهد و آن‌ها باید تصمیم بگیرند. شما بخش‌های کوچکی از زندگی روستایی در ژاپن را می‌بینید که حداقل از نظر احساسی، فرسنگ‌ها با توکیو فاصله دارد. بهترین ویژگی این فیلم داشتن روح و احساس است. بازی‌ها خوب است، اما فیلم واقعاً درباره خط داستانی ساده اجرای یک نمایش است. این روزها فیلم‌ها به ندرت با چنین پیرنگ‌های ساده‌ای ساخته می‌شوند. از این بخش کوچک از آنچه شهری‌ها «زندگی ساده» می‌نامند، لذت ببرید.