وقتی ژنرال اولری، صاحب یک شکارگاه در جنوب ایرلند، در حادثه‌ای کشته می‌شود، تمام روستا به سوگ می‌نشینند. برادرزاده او، جاسپر اولری، ملک را در دست می‌گیرد و به زودی نارضایتی همگان را برمی‌انگیزد، به جز سرنا مک‌گلاسکی که به اندازه خود او فریبکار و پست‌فطرت است. روستاییان به رهبری تدی اوهرگارتی، نقشه‌ای می‌کشند تا جاسپر را فراری دهند. آن‌ها از مناسبت «شب اولری»، زمانی که روح اولین اولری در تالارها قدم می‌زند، برای ایجاد هرج و مرج عمومی استفاده می‌کنند.

مستندساز برجسته بریتانیایی، پل روتا، اولین فیلم بلند داستانی خود را با نام «جایی برای آرامش نیست» در سال ۱۹۵۰ ساخت. این فیلم که در لوکیشن‌های واقعی در ایرلند فیلم‌برداری شده، مطالعه‌ای تا حدی داستانی از کارگران مهاجر آن کشور است. مایکل گاف نقش الک کایل دوره‌گرد را بازی می‌کند که زندگی‌اش پس از کشتن تصادفی یک مرد دچار آشفتگی می‌شود. کایل بقیه فیلم را در حال فرار از دست نگهبان مانیگان (با بازی نوئل پورسل) می‌گذراند؛ ماموری دولتی که برای دستگیری متهم به جای استنتاج علمی، به غریزه خود تکیه می‌کند. کارگردان بدون اینکه تلاشی برای جلب ترحم نسبت به شخصیت‌هایش کند، موفق می‌شود شرایط اسفبار زندگی و کار صنعتگران کوچ‌نشین ایرلند را با جزئیاتی جذاب به تصویر بکشد.