در قرن بیست و ششم، ساکنان آرمان‌شهر فردیت خود را از دست داده‌اند و با شماره شناخته می‌شوند. آن‌ها در خانه‌های شیشه‌ای زندگی می‌کنند که به پلیس سیاسی، موسوم به «نگهبانان»، اجازه می‌دهد به راحتی آن‌ها را زیر نظر داشته باشند. همه آن‌ها لباس‌های متحدالشکل می‌پوشند و معمولا یکدیگر را با شماره صدا می‌زنند. آن‌ها از غذاهای مصنوعی تغذیه می‌کنند و در ساعت استراحت، چهار نفره در یک صف با سرود «حکومت واحد» که از بلندگوها پخش می‌شود رژه می‌روند. از آنجا که آن‌ها اجازه دارند در ساعت خاصی (معروف به ساعت رابطه جنسی) پرده‌های خانه‌های شیشه‌ای خود را بکشند. در رأس حکومت واحد شخصی به نام «ولی‌نعمت» قرار دارد که هر سال با رای تقریبا اتفاق آرا توسط کل جمعیت ابقا می‌شود. اصل راهنمای این حکومت این است که خوشبختی و آزادی با هم ناسازگارند.

کنسول ورله به مناسبت بازگشت پسرش گرگرز به خانه، مهمانی بزرگی ترتیب می‌دهد. در این مهمانی، گرگرز با دوست دوران کودکی خود، هیالمار اکدال ملاقات می‌کند که با جینا، خدمتکار سابق خانواده ورله ازدواج کرده است. هیالمار نمی‌داند که ورله با جینا رابطه داشته و دختر ۱۴ ساله‌شان هدویگ، فرزند او نیست. گرگرز با این نیت که به هیالمار بی‌خبر و خانواده‌اش اجازه دهد در «حقیقت شیرین» شریک شوند، به خانه اکدال‌ها نقل‌مکان می‌کند. هدویگ تمام عشق خود را نثار یک مرغابی وحشی کرده که در برکه‌ای بیرون از خانه‌شان زندگی می‌کند. وقتی هیالمار حقیقت را درباره دخترش می‌فهمد، تصمیم به ترک خانواده می‌گیرد. گرگرز به هدویگ پیشنهاد می‌کند که مرغابی وحشی را بکشد تا پدرش تحت تاثیر این فداکاری به خانه بازگردد. روز بعد، در روز تولد هدویگ، او به مرغابی شلیک نمی‌کند، بلکه به خودش شلیک می‌کند.

وین، ۱۹۵۶. پس از آنکه تانک‌های شوروی قیام مجارستان را سرکوب می‌کنند، مایکل رینولدز که یک سرباز اجیرشده است، استخدام می‌شود تا به یک دانشمند مجارستانی که در معرض خطر است کمک کند تا از بوداپست فرار کند.

در سال ۱۸۸۲، یک دختر روستایی از یک دهکده کوچک مجارستانی ناپدید می‌شود. اهالی روستا ادعا می‌کنند که او توسط یهودیان به قتل رسیده است. پیش از برگزاری دادگاه، هر کاری برای متهم کردن آن‌ها انجام می‌شود. مطالعه‌ای در باب لجاجت، نژادپرستی، تعصب و نحوه مبارزه با آن.