در نگاه اول، متیو ون‌دایک، یک جوان خجالتی اهل بالتیمور با تربیتی پناه داده شده و تشخیص عذاب‌آور اختلال وسواس فکری عملی، آخرین کسی است که می‌توان در خط مقدم انقلاب ۲۰۱۱ لیبی تصور کرد. اما پس از پایان تحصیلات تکمیلی و فرار از ایالات متحده برای گذراندن «یک دوره فشرده مردانگی»، مسیری پرپیچ‌وخم او را دقیقاً به همان‌جا می‌کشاند. متیو با موتورسیکلت در سراسر شمال آفریقا و خاورمیانه سفر می‌کند و مدتی را به عنوان خبرنگار جنگی در عراق می‌گذراند، تا اینکه سرانجام به لیبی می‌رسد و پیوند نزدیکی با گروهی از جوانان برقرار می‌کند که زندگی او را متحول می‌سازند. متیو به دوستانش در ارتش شورشیان علیه قذافی می‌پیوندد و اسلحه (و دوربین فیلم‌برداری) به دست می‌گیرد. در این مسیر، او دستگیر شده و به مدت شش ماه وحشتناک در انفرادی زندانی می‌شود.