سوتای ۱۰ ساله به همراه پدربزرگش و سگی به نام چیبی در یک روستای کوچک برفی زندگی می‌کند. آن‌ها در چنان فقر شدیدی به سر می‌برند که سوتا حتی توانایی مالی برای رفتن به مدرسه را ندارد، اما شرایط هر چقدر هم سخت باشد، سوتا هرگز کینه‌ای از کسی به دل نمی‌گیرد و رویای خود را برای نقاش شدن زنده نگه می‌دارد. او از کودکی با سایو، دختری از یک خانواده ثروتمند، دوست بوده است؛ رابطه‌ای که پدر سایو به دلیل اختلاف طبقاتی حس خوبی به آن ندارد. سوتا با وجود تمام سختی‌ها موفق می‌شود نقاشی‌ای را که می‌خواست به سایو هدیه دهد، تمام کند. او و چیبی در یک شب برفی راهی خانه سایو می‌شوند اما متوجه می‌شوند که انبار پدر سایو آتش گرفته است. آنچه در انتظار سوتا و چیبی است به آرامی یادآوری می‌کند که خوشبختی واقعی همیشه در قلب انسان جاری است.