از یک عکاس به نام ایزاک توسط صاحبان یک هتل درخواست می‌شود تا از دختر تازه درگذشته‌شان، آنجلیکا، پرتره بگیرد. وقتی او از دریچه لنز دوربینش به دختر نگاه می‌کند، به نظر می‌رسد که او فقط برای ایزاک دوباره زنده شده است. او در دم عاشق دختر می‌شود و از آن لحظه به بعد، شب و روز روح آنجلیکا او را رها نمی‌کند.

در قطاری به مقصد الگاروه، مردی جوان داستان رابطه گذشته‌اش با یک زن جوان و عجیب را برای هم‌سفرش بازگو می‌کند.

در یک آسایشگاه روانی، بیماران خود را در قالب شخصیت‌هایی چون عیسی، لازاروس، مارتا، مریم، آدم، حوا، سونیا، راسکولنیکوف، آلیوشا و ایوان کارامازوف، یک فیلسوف، یک پیامبر و سنت ترزای آویلا می‌بینند و بخش‌هایی از کمدی الهی را بازگو می‌کنند.