در سال ۱۹۹۸، مارکو پانتانی، پرشورترین و محبوب‌ترین دوچرخه‌سوار دوران خود، هم در تور دو فرانس و هم در جیرو دیتالیا به قهرمانی رسید؛ شاهکاری غول‌آسا از استقامت بدنی و ذهنی که هیچ رکاب‌زنی پس از او نتوانسته آن را تکرار کند. او قهرمان میلیون‌ها نفر و نجات‌دهنده ورزش دوچرخه‌سواری پس از رسوایی‌های دوپینگ بود که این ورزش را به مرز نابودی کشانده بود. با این حال، کمتر از شش سال بعد، در سن ۳۴ سالگی، او در یک اتاق هتل ارزان‌قیمت به تنهایی بر اثر مسمومیت شدید ناشی از مصرف کوکائین درگذشت. او به مدت پنج سال به مواد مخدر اعتیاد داشت. این داستان نبردهای تراژیک مهم‌ترین دوچرخه‌سوار ایتالیایی نسل خود است؛ انسان در برابر کوهستان، ورزشکار در برابر اعتیاد، و مارکو پانتانی در برابر خودش.