فرانسیسکو گویا (۱۷۴۶-۱۸۲۸)، ناشنوا و بیمار، سال‌های پایانی عمر خود را در تبعید خودخواسته در بوردو می‌گذراند؛ او یک لیبرال است که به حکومت سرکوبگر فردیناند هفتم اعتراض دارد. او با همسر بسیار جوان‌ترش لئوکادیا و دخترشان روزاریو زندگی می‌کند. او همچنان در شب نقاشی می‌کشد و در فلاش‌بک‌هایی که با گفت‌وگو با دخترش، سردردهای شدید و پریشانی ناشی از کهولت سن برانگیخته می‌شوند، دوران کلیدی زندگی خود را دوباره مرور می‌کند.

اینس در میامی زندگی رویایی آمریکایی خود را دارد. او با بکی در رابطه است و به عنوان یک تصویرگر موفق برای یک انتشارات بزرگ کار می‌کند. با این حال، وقتی مچ او در حال خیانت به دوست‌دخترش گرفته می‌شود، خوشبختی‌اش از هم می‌پاشد. او تصمیم می‌گیرد به نزد عزیزانش در اسپانیا بازگردد.

کارلوس سائورا، یک افسانه زنده است. فلیکس ویسکارت، کارگردانی است که می‌خواهد پرتره‌ای سینمایی از این استاد بزرگ بسازد. او برنامه‌ای طراحی می‌کند که به نظرش درخشان است؛ او می‌خواهد جنبه‌های صمیمی و شخصی زندگی سائورا را از طریق گفتگوهای این نابغه با ۷ فرزندش به تصویر بکشد. همه این ایده را می‌پذیرند، اما سائورا اصلاً دوست ندارد درباره گذشته صحبت کند.