اکران فیلم «سپیده‌دم» در سینما «آزادی» با یک اتفاق غیرعادی متوقف می‌شود؛ بازیگران روی پرده جان می‌گیرند، شروع به گفتگو با یکدیگر می‌کنند و تماشاگران را به درون ماجرا می‌کشانند. جمعیت زیادی دور سینما جمع می‌شوند و مقامات و دستگاه‌های مربوطه حیران مانده‌اند که در این وضعیت پیچیده چه کنند. در این میان، سانسورچی نیز از راه می‌رسد؛ مردی در آستانه پنجاه سالگی که زمانی منتقد ادبی و روزنامه‌نگار بوده است. مرز بین خیال و واقعیت شروع به محو شدن می‌کند.

گروه کوچکی از کاوشگران فضایی، از جمله یک زن، زمین را ترک می‌کنند تا تمدن جدیدی را آغاز کنند. آن‌ها متوجه نیستند که پایان رویای خود را در درون خود حمل می‌کنند. آن‌ها یکی پس از دیگری می‌میرند، در حالی که فرزندانشان به یک فرهنگ بومی و بدوی بازمی‌گردند و اسطوره‌های جدید و خدایی جدید خلق می‌کنند.

داستان زندگی یک مرد با به قدرت رسیدن هیتلر همسو می‌شود. کلاوس اشنایدر اتریشی که در جنگ جهانی اول مجروح شده، تحت مراقبت دکتر امیل بتلهایم بهبود می‌یابد. بتلهایم متوجه می‌شود که اشنایدر دارای قدرت همدلی و غیب‌گویی است، به طوری که می‌تواند به بیماران متمایل به خودکشی کمک کند. پس از جنگ، اشنایدر با کمک یکی از دوستانش به عنوان مدیر برنامه‌ها و دیگری به عنوان معشوقه‌اش، نام خود را به اریک یان هانوسن تغییر می‌دهد و به عنوان هیپنوتیزم‌کننده و غیب‌گو در سالن‌ها و تئاترهای برلین به روی صحنه می‌رود. او همیشه حقیقت را می‌گوید، که این امر توجه نازی‌های قدرتمند را به خود جلب می‌کند. او به قدرت رسیدن آن‌ها (که تبلیغات خوبی برایشان است) و خشونت آن‌ها (که چندان خوب نیست) را پیش‌بینی می‌کند. او در رنج و خطر قرار دارد. آینده هانوسن چه خواهد بود؟

سال ۱۹۸۲، لهستان. یک زن مترجم همسرش را از دست می‌دهد و قربانی غم و اندوه خود می‌شود. در این دوران حکومت نظامی که فعالیت اتحادیه همبستگی ممنوع شده است، او وقتی چیز دیگری برایش باقی نمانده، به رابطه جنسی، پسرش، قانون و هیپنوتیزم پناه می‌برد.