ماشا استپانوا، اپراتور دوست‌داشتنی تلگراف، یک پرستار بهداری است. او در طول یک مانور آموزشی با الکسی (آلیوشا) سالویوف که راننده تاکسی است آشنا می‌شود. الکسی برای او شعر می‌خواند و او را به تئاتر دعوت می‌کند. اما در زمان مقرر، آلیوشا نمی‌آید و ماشنکا او را پیدا کرده و به بهبودش کمک می‌کند. این دو جوان عاشق هم می‌شوند، اما الکسی بیش از حد بی‌قید و بند است و غم و توهین‌های زیادی را نصیب دختر می‌کند. ماشا به دلیل علاقه الکسی به دختری دیگر، از او جدا می‌شود. اما او موفق می‌شود احساس وفادارانه و صادقانه خود را در طول سال‌ها جدایی و سختی‌های زمان جنگ حفظ کند؛ و وقتی دوباره در جبهه جنگ فنلاند با هم روبرو می‌شوند، سالویوف متوجه می‌شود که ملاقات با این دختر چه هدیه بزرگی از سوی سرنوشت بوده است.

داستان در بخش‌های آغازین سلطنت او می‌گذرد؛ ایوان در تلاش برای متحد کردن مردم روسیه، با خیانت اشراف و حتی نزدیک‌ترین دوستانش مواجه می‌شود. این آخرین فیلم سرگئی آیزنشتاین، بخش نخست از یک سه‌گانه زندگی‌نامه‌ای درباره تزار ایوان چهارم روسیه است که به دلیل نارضایتی تهیه‌کننده از تلاش‌های آیزنشتاین برای استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه و هزینه‌های بیش از حد، هرگز تکمیل نشد. بخش دوم ساخته شد اما تا یک دهه پس از مرگ آیزنشتاین و تغییر رویکرد دولت شوروی نسبت به آثار او اکران نشد؛ بخش سوم نیز زمانی که فیلم‌برداری به طور کامل متوقف شد، تنها در مراحل اولیه تولید قرار داشت.

این بخش دوم از یک سه‌گانه حماسی و زندگی‌نامه‌ای درباره تزار روسیه، ایوان مخوف است که توسط فیلم‌ساز شوروی، سرگئی آیزنشتاین و به دستور جوزف استالین ساخته شد. تولید این اثر حماسی پیش از فیلم‌برداری بخش سوم متوقف شد، زیرا تهیه‌کننده از اینکه آیزنشتاین تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه‌ای را وارد کار کرده بود (که در این بخش بیشتر از بخش اول مشهود بود) ناراضی بود. به همین دلیل، اکران این بخش دوم تا پس از مرگ آیزنشتاین و استالین و تغییر رویکرد رهبران بعدی دولت شوروی ممنوع بود. در این بخش، در حالی که ایوان مخوف تلاش می‌کند با تشکیل یک ارتش شخصی قدرت خود را تثبیت کند، رقبای سیاسی او، بویارهای روسی، توطئه قتل او را می‌چینند.