ورا چیتیلووا در اولین فیلم بلند خود، با ترکیبی از تکنیک‌های مستند و داستانی، دو داستان موازی را روایت می‌کند. داستان اول درباره اوا بوساکووا، قهرمان ژیمناستیک المپیک است که در حین گذراندن یک برنامه تمرینی طاقت‌فرسا به بازنشستگی فکر می‌کند؛ داستان دوم درباره زنی خانه‌دار است که همسرش به او بی‌توجهی کرده و قدرش را نمی‌داند.

در این فیلم، تلویزیون‌ها سرشار از زندگی هستند. اگر شخصی در تلویزیون ظاهر شود (مثلاً به این دلیل که در خیابان از او فیلم‌برداری شده)، همزادی در داخل دستگاه پیدا می‌کند. این همزاد برای بقا به انرژی شخصیت واقعی نیاز دارد. هر بار که انسان واقعی تلویزیون تماشا می‌کند، همزادش انرژی حیاتی او را می‌مکد. به این ترتیب یک سری مرگ‌های مرموز رخ می‌دهد؛ افراد زیادی مقابل تلویزیون‌هایشان می‌میرند و کسی علت را نمی‌داند. اولدا، شخصیت اصلی، یکی از افرادی است که روز به روز ضعیف‌تر می‌شود. او در آستانه مرگ است تا اینکه فیسارک، یک درمانگر طبیعی، ظاهر می‌شود و به اولدا می‌آموزد که چگونه در برابر این نیروی جادویی مقاومت کرده و با آن مبارزه کند.