از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

ناگیکو علاقه شدیدی به خوشنویسی روی بدن انسان دارد و با نیمه گمشده خود، جروم، یک مترجم انگلیسی که به ژاپن فرستاده شده، ملاقات می‌کند. با این حال، هنگامی که ناشر همجنس‌گرای پدر ناگیکو دوباره وارد ماجرا می‌شود، داستان دستخوش خیانت و خون‌خواهی می‌گردد.