دی‌دی ۱۳ سال پس از فرار با دوست‌پسرش، همراه با پسر ۱۱ ساله‌اش، تروپر، به زادگاهش بازمی‌گردد. دوست صمیمی دوران کودکی او، سم، اکنون ازدواج کرده و او و همسرش، لیدیا، دامپزشکان شهر هستند. لیدیا پس از اینکه سم به او می‌گوید آن‌ها در دوران کودکی بهترین دوست یکدیگر بوده‌اند و دی‌دی اولین عشق او بوده، کمی نسبت به دی‌دی محتاط می‌شود. اما دی‌دی و تروپر با مهربانی، دلسوزی و دوستی‌های خود راهشان را به قلب بسیاری از مردم شهر باز می‌کنند. دی‌دی یک کارگاه شمع‌سازی در میدان شهر راه می‌اندازد و بسیاری از زنان شهر را به مهمانی‌های هفتگی شمع‌سازی دعوت می‌کند و از طریق همین مهمانی‌ها، او و لیدیا به دوستان خوبی تبدیل می‌شوند. یک شب پس از شام با لیدیا و سم، دی‌دی به سم می‌گوید که بسیار بیمار است و زمان زیادی برای زندگی ندارد و برای پیدا کردن یک خانواده خوب در شهر جهت سرپرستی تروپر به کمک او نیاز دارد. سم بعداً همه چیز را به لیدیا می‌گوید و آن‌ها تصمیم می‌گیرند در صورت بروز هر اتفاقی برای دی‌دی، خودشان سرپرستی تروپر را بر عهده بگیرند.

تعطیلات آخر هفته و صمیمانه یک زوج در انتظار فرزند، به وحشت تبدیل می‌شود؛ چرا که آن‌ها متوجه می‌شوند مسافرخانه روستایی و خلوتشان، در واقع یک زایشگاه تسخیرشده است که در آن نوزادان و مادران به قتل رسیده‌اند.

طی دوران وایکینگ‌ها، «کینن» (کاویزل)، مردی از دنیایی دوردست، به زمین می‌آید که و به دنبال او یک هیولای نابودکننده بیگانه، مشهور به «مورون» نیز پا به زمین می گذارد...

چه اتفاقی می‌افتد وقتی قلب شخص دیگری را دریافت کنید و در نهایت ویژگی‌های شخصیتی و خاطرات اهداکننده پیوند را هم به ارث ببرید؟ جیل مدوکس، نوازنده میانسال ویولن ارکستر، در آستانه کشف این موضوع است! مدوکس پس از جراحی خود، شروع به سر کشیدن آبجو، گوش دادن به موسیقی‌های مدرن با صدای بلند و پوشیدن دامن‌های کوتاه و باز می‌کند. او درست مثل پسر ۲۲ ساله‌ای رفتار می‌کند که قلبش را به ارث برده است. عجیب‌تر از همه اینکه این یک داستان واقعی است!