«بهار» یکی از چهار فیلم هانون است که نام خود را از فصل‌های سال گرفته‌اند. این فیلم دو داستان موازی را روایت می‌کند: مردی که از چنگ نیروهای قانون فرار می‌کند و به جنگل پناه می‌برد، و دختر جوانی که با مادربزرگش در روستایی نزدیک زندگی می‌کند و در آستانه بلوغ، شروع به کشف جهان و خودش می‌کند.

در یک مونتاژ که با لحظاتی از تفسیر نایجل راجرز از زیباترین بخش‌های «اورفئوس»، اپرای استریجو و مونته‌وردی جابجا می‌شود، این فیلم تداعی‌گر اسطوره مشهور است که در آن تصاویری از عشق میان دو قهرمان مدرن آن، آن و ژولین، ثبت شده است.

ژولین، کارگردان سینما، در مرحله تدوین فیلم جدید خود به نام «ژولیت قربانی‌شده» است. او که توسط تهیه‌کننده‌اش تحت فشار قرار گرفته، از یک تدوین‌گر حرفه‌ای کمک می‌خواهد. این تدوین‌گر آن نام دارد و ژولین به زودی عاشق او می‌شود. در طول فیلم، هر دو روبروی میز تدوین نشسته‌اند، به موسیقی گوش می‌دهند، درباره سیاست صحبت می‌کنند و از این می‌گویند که سینما باید درباره چه چیزهایی باشد و درباره چه چیزهایی نباشد.

یک فیلم‌ساز که از نظر هنری سرخورده شده است، در حین کار بر روی یک فیلم مستند درباره شهر بروژ، باید با مشکلات فزاینده در زندگی مشترک خود دست و پنجه نرم کند.