ساموئل باربر که با قطعه محزون «آداجیو برای سازهای زهی» شناخته می‌شود، هرگز چندان همگام با مد روز نبود. این فیلم تحسین‌شده، کاوشی عمیق در موسیقی و مالیخولیای اوست. اجرا، تاریخ شفاهی، موسیقی‌شناسی و زندگی‌نامه با هم ترکیب شده‌اند تا زندگی و آثار یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان آمریکا را بررسی کنند. در این مستند چهره‌هایی چون توماس همپسون، لئونارد اسلاتکین، مارین آلسوپ و بسیاری دیگر از کارشناسان برجسته موسیقی باربر حضور دارند و ادای احترام آهنگسازانی نظیر لئونارد برنستاین، آرون کوپلند، ویرجیل تامسون و ویلیام شومان نیز به تصویر کشیده شده است. این فیلم از شبکه PBS پخش شد، در ۹ جشنواره بین‌المللی به نمایش درآمد و سه جایزه برترین‌ها را از آن خود کرد. همچنین توسط MusicWeb International به عنوان ضبط برتر سال ۲۰۱۷ انتخاب شد.

رنه فلمینگ اکنون به یکی از بهترین سوپرانوهای حال حاضر تبدیل شده است؛ ستاره‌ای واقعی با شخصیتی درخشان و صدایی مخملی که قادر است ظریف‌ترین احساسات را از آثار اشتراوس و چایکوفسکی بیرون بکشد، آثاری که از زبان یک خواننده معمولی ممکن است سرد و بی‌روح به نظر برسند. فکر نمی‌کردم صدای او تا این حد برای نقش ویولتا والری در «لا تراویاتا» مناسب باشد و کمی زمان می‌برد تا به آن عادت کنید، اما فکر می‌کنم او حداقل کیفیت متمایزی به این نقش می‌بخشد و قلبی عاطفی به آن می‌دهد که لزوماً همیشه در اجرای دیواهای بزرگ (که بیشتر برای نمایش توانایی‌های صوتی‌شان از آن استفاده می‌کنند) وجود ندارد. همچنین رهبری آنتونیو پاپانو بر ارکستر اپرا هاوس سلطنتی در این تولید سنتی اما تاثیرگذار از ریچارد ایر، به خوبی به اثر کمک کرده است.