استفان، همسر یک قاضی برجسته، مردی را در خانه‌اش به ضرب گلوله می‌کشد و ادعا می‌کند که او قصد تجاوز به وی را داشته است. وکیل او در حین بررسی پرونده، به شکلی ناامیدکننده در تاروپودی از دروغ‌ها و ترفندهای مربوط به گذشته این زن گرفتار می‌شود.

پس از مرگ پدر، سلین ۲۲ ساله بخش عمده‌ای از دارایی او را به ارث می‌برد، اما آن را به نامادری‌اش می‌بخشد؛ تصمیمی که باعث می‌شود نامزد طماعش او را ترک کند. سلین پس از چند اقدام ناموفق به خودکشی بستری می‌شود و توجه پرستاری به نام ژنویو را که خود با افسردگی دست‌وپنجه نرم کرده، جلب می‌کند. تحت مراقبت‌های شخصی او، سلین به تدریج بهبود می‌یابد و این دو زن به یکدیگر نزدیک می‌شوند.

این درام رنج کودکان رهاشده در شهرهای بزرگ را به تصویر می‌کشد. برونوی ۱۳ ساله از خانواده خوبی است، اما از زمان مرگ مادربزرگش بیشتر وقت خود را به تنهایی و در دنیای خیال‌پردازی می‌گذراند، در حالی که مادرش در محل کار است. اما پس از آن او با ژان روژه خشن دوست می‌شود که از خانواده‌ای به شدت آشفته است که هیچ‌کس به کارهای او اهمیت نمی‌دهد. در مدرسه، ژان روژه فقط برای تفریح، معلمشان را به مرز ناامیدی می‌کشاند. معلم برای جدا کردن این دو پسر، با دادن درس‌های اضافی شروع به تحریک علایق برونو می‌کند. وقتی ژان روژه از دست دادن تنها دوست خود می‌ترسد، حتی پرخاشگرتر می‌شود.

پدری سخت‌گیر قوانین غیرممکنی را برای دختر معلول خود وضع می‌کند که بازتابی از زندگی مخفیانه و شکنجه‌بار خودش است.