پپه لو پیو به یک مغازه عطرفروشی پاریسی وارد می‌شود و عطرهای مختلف را بو می‌کشد. مغازه‌دار با وحشت فرار می‌کند و یک گربه ماده را برای بیرون کردن این راسو استخدام می‌کند. او گربه را به داخل مغازه می‌اندازد و در این حین، یک بطری رنگ روی گربه می‌ریزد و به طور تصادفی یک خط سفید روی پشت او نقش می‌بندد. پپه شروع به تعقیب او می‌کند...

باگز بانی در مقابل یک خواننده مشهور اپرا در هالیوود بول قرار می‌گیرد.

در آخرین قسمت از «سه‌گانه شکار»، المر بار دیگر به شکار می‌رود، در حالی که باگز و دافی سعی می‌کنند او را فریب دهند تا به دیگری شلیک کند.

المر فاد بار دیگر در حال شکار دافی داک و باگز بانی است.

یک دارکوب (وودی) مدام به سقف خانه اندی پاندا و پدرش نوک می‌زند. پدر خانواده تصمیم می‌گیرد جلوی او را بگیرد.

گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

وودی با خوشحالی و دیوانه‌بازی در حال رانندگی در خیابان است که ماشینش خراب می‌شود. او سعی می‌کند از گرگی که در آن نزدیکی است برای تعمیر آن وام بگیرد. گرگ موافقت می‌کند که به وودی وام بدهد اما تاکید می‌کند که اگر ظرف سی روز پول را پس نگیرد، ماشین وودی را تصاحب خواهد کرد. همان‌طور که انتظار می‌رود، یک کارت عنوان به ما می‌گوید: «سی روز گذشت (و حافظه وودی هم پاک شد)». گرگ دم در خانه وودی ظاهر می‌شود تا اخطاریه را به او ابلاغ کند، اما دارکوب مکار تظاهر می‌کند که خانه نیست. گرگ سعی می‌کند با تغییر چهره به عنوان یک پیک که برای وودی کیک آورده او را به دام بیندازد، اما دارکوب کیک را به صورتش می‌کوبد و فریاد می‌زند: «من کیک پنیر دوست ندارم!» در نهایت، روباه مشتی به وودی می‌زند و فکر می‌کند که به او آسیب جدی رسانده است. او با دلسوزی موافقت می‌کند که وام را فراموش کند، اما وقتی وودی با یک ساعت کوکو «به هوش می‌آید» و می‌پرسد: «نظرت چیه روی این ساعت بهم وام بدی، دکتر؟» به شدت خشمگین می‌شود.

وودی دارکوب یک کارگر اصطبل است. اصطبل‌ها درست در یک فرودگاه واقع شده‌اند و صدای غرش هواپیماها در آسمان، اشتیاق او را برای پرواز شعله‌ور می‌کند. دارکوب اعلام می‌کند: «من می‌خواهم مثل پرنده‌ها پرواز کنم!» اما تنها کاری که گروهبان بولداگ فرودگاه فکر می‌کند وودی از پس آن برمی‌آید، اصلاح کردن اسب‌ها با یک ماشین اصلاح الکتریکی است. با توجه به اینکه وودی به طور تصادفی دکمه‌های پیراهن گروهبان و یک نوار بلند از موهای چانه او را با ماشین اصلاح می‌زند، شاید گروهبان بیش از حد به او اعتماد کرده باشد. با این حال، وودی وقت خود را صرف خواندن کتاب «چگونه از صفر یک هواپیما را به پرواز درآوریم» می‌کند و در نهایت، مخفیانه سوار یک هواپیمای PU-2 می‌شود.

وودی دارکوب از سیرک دیدن می‌کند. او در حالی که آواز «من به نمایشگاه حیوانات رفتم» را می‌خواند، از میان قفس یک ببر عبور می‌کند. وقتی وودی به یک کرگدن نگاه می‌کند، شیر نزدیکی هات‌داگ وودی را می‌خورد. وودی با قرار دادن دم شیر در نان ساندویچ انتقام می‌گیرد؛ شیر دم خودش را می‌خورد. وودی در مرحله بعد سعی می‌کند مخفیانه وارد چادر اصلی شود و درگیری‌های او با نگهبان، بقیه کارتون را پر می‌کند. ابتدا نگهبان به وودی می‌گوید که می‌تواند در ازای آب دادن به یک فیل، بلیت ورود بگیرد، اما وقتی وودی خرطوم فیل را به شیر آتش‌نشانی می‌بندد، اصلا خوشحال نمی‌شود. تعقیب و گریز آغاز می‌شود و به قفس رام‌کننده شیر، روی بندبازی و دوچرخه‌سواری روی طناب کشیده می‌شود. در نهایت هم وودی و هم نگهبان به عنوان هدف در سالن تیراندازی قرار می‌گیرند.

دفی داک توسط کارگردان معروف هالیوود، هاروی هاسنپففر، کشف می‌شود. این اردک به عنوان بدل‌کار اسپیدی گونزالس انتخاب می‌شود.

دفی داک یک دستگاه باران‌ساز می‌سازد تا جشن اسپیدی گونزالس را با باران خراب کند، اما دستگاه یک ابر سیاه کوچک بیرون می‌دهد که کاری جز آزار دادن خود دفی انجام نمی‌دهد.

یک شب، اسپیدی گونزالس تلاش می‌کند تا دوستش دفی داک را که در خواب در یک کارگاه ساختمانی راه می‌رود، نجات دهد.

جری یک کیسه حاوی توله‌سگ‌ها را از رودخانه نجات می‌دهد. بیشتر آن‌ها به محض اینکه جری آزادشان می‌کند فرار می‌کنند، اما یکی از آن‌ها باقی می‌ماند. جری سعی می‌کند از شر او خلاص شود، اما در نهایت دلش می‌سوزد و توله‌سگ بازیگوش را به داخل خانه دعوت می‌کند، جایی که باید او را از تام که مدام سگ را بیرون می‌اندازد، پنهان کند.

دارکوب زبله روز خود را با آواز خواندن با صدای بلند و نوک زدن به درختان می‌گذراند. او حیوانات دیگر جنگل را خشمگین می‌کند، البته در مواقعی که آن‌ها را با رفتارهای عجیبش گیج نکرده باشد. وودی صحبت‌های یک سنجاب و گروهی از پرندگان را می‌شنود که پشت سر او غیبت می‌کنند. با وجود اینکه او به تازگی آوازی خوانده و در آن به دیوانگی خود اعتراف کرده است، اتهامات آن‌ها مبنی بر دیوانه بودنش را رد می‌کند. اما پس از اینکه آن‌ها او را فریب می‌دهند تا سرش به یک مجسمه برخورد کند، این پرنده بیچاره صداهایی در سرش می‌شنود و به این نتیجه می‌رسد که شاید حق با حیوانات باشد. او تصمیم می‌گیرد به یک روان‌پزشک مراجعه کند.

وودی وودپکر در حال رانندگی در حومه شهر است و، بگذارید این‌طور بگوییم، چندان پایبند به قوانین نیست. او عملاً با درگیر شدن با پلیس راهنمایی و رانندگی که توضیح می‌دهد به دنبال رانندگان متخلف سرعت غیرمجاز است، برای خود دردسر درست می‌کند. وودی با رفتن به آلاسکا و بازگشت در کمتر از یک دقیقه، نشان می‌دهد که خودش یک راننده سرعت غیرمجاز است. پلیس سعی می‌کند او را دستگیر کند اما وودی می‌گوید: «شرط می‌بندم بدون اون یونیفرم این‌قدر سرسخت نبودی.» افسر لباس‌هایش را درمی‌آورد اما وودی با یک دوربین مجهز به دستکش بوکس به او حمله می‌کند. وودی همچنین با پوشیدن لباس یک کشاورز سوار بر درشکه و یک مرد چینی با درشکه دستی، حرص او را درمی‌آورد. در نهایت، پلیس عقلش را از دست می‌دهد و به بیمارستان روانی فرستاده می‌شود و وودی به عنوان پرستار او منصوب می‌شود.

دوستان دارکوب زبله به او هشدار می‌دهند که موش‌خرما پیش‌بینی یک کولاک شدید را کرده است. دارکوب زبله بی‌خیال و بی‌توجه، تصمیم می‌گیرد با دوستانش به جنوب نرود. طولی نمی‌کشد که کولاک از راه می‌رسد و ذخیره غذای این دارکوب حواس‌پرت را نابود می‌کند. در حالی که او با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، با پیدا شدن سر و کله یک گربه، روزنه امیدی شکل می‌گیرد. گربه هم به شدت گرسنه است و حالا یک نبرد تن‌به‌تن و هوشمندانه آغاز می‌شود تا مشخص شود چه کسی قرار است خوراک دیگری شود.

روز مسابقه بزرگ بیسبال بین دو تیم «دریپس» و «دروپس» است و دارکوب زبله تلاش می‌کند بدون خریدن بلیط و مخفیانه وارد ورزشگاه شود. یک مامور پلیس مدام او را به بیرون پرت می‌کند، اما دارکوب زبله با پوشیدن لباس بیسبال (از جمله کلاه مخصوص بیسبال، چون بازیکنان کلاه معمولی سر نمی‌کنند) وارد زمین می‌شود و خیلی زود خودش را وسط بازی پیدا می‌کند. او در نهایت با بارانی از توپ‌های بیسبال که همه تماشاچیان ورزشگاه به سمتش پرتاب می‌کنند، به تابلوی نتایج دوخته می‌شود.

یک تابلوی جاده‌ای می‌پرسد: «آیا این سفر واقعاً ضروری است؟» دارکوب زبله پاسخ می‌دهد: «البته که ضروری است، من یک شر لازم هستم.» مشخص است که رفتارهای میهن‌پرستانه نقطه قوت دارکوب زبله نیست. وقتی او برای بنزین زدن به پمپ بنزین می‌رود، حتی نمی‌داند دفترچه سهمیه‌بندی چیست. متصدی پمپ بنزین فکر می‌کند دارکوب زبله دارد مسخره‌بازی درمی‌آورد، بنابراین با یک پتک بزرگ او و ماشینش را به یک قبرستان ماشین در چند مایلی آن‌طرف‌تر پرت می‌کند. چه شانسی! ماشین‌های قدیمی هنوز کمی بنزین دارند. دارکوب زبله با یک شلنگ لاستیکی شروع به کشیدن بنزین از آن‌ها می‌کند. اما از بدشانسی، یکی از ماشین‌هایی که انتخاب می‌کند کاملاً نو و متعلق به پلیس است. دارکوب زبله خیلی زود با یک افسر پلیس بولداگ سرشاخ می‌شود.

دارکوب زبله بیرون آرایشگاه سویل ایستاده و به تبلیغات نگاه می‌کند. او که دلش یک «اصلاح پیروزی» می‌خواهد، تصمیم می‌گیرد وارد مغازه شود اما متوجه می‌شود که صاحب مغازه برای معاینه پزشکی بیرون رفته است. دارکوب زبله تصمیم می‌گیرد خودش موهایش را کوتاه کند اما متاسفانه با ورود دو مشتری دیگر، او را با صاحب مغازه اشتباه می‌گیرند؛ یکی از آن‌ها یک سرخ‌پوست است که یک شستشوی سریع سر می‌خواهد و دیگری یک کارگر ساختمانی است که خدمات کامل می‌خواهد و متاسفانه نصیبش هم می‌شود.

جمعیتی در ساحل جمع می‌شوند تا شاهد کتک خوردن دارکوب زبله توسط والی والروس باشند که در حال گذراندن تعطیلات است. والی در قالب فلش‌بک توضیح می‌دهد که چرا تلاش می‌کند خودش را از شر دارکوب زبله خلاص کند.

دارکوب زبله که در حال برنامه‌ریزی برای تعطیلات است، در روزنامه درباره اقامتگاه «سوئیس چارد» می‌خواند که وعده غذاهای لذیذ فراوانی را داده است (که به قول خودش، غذای موردعلاقه‌اش است). او راهی این اقامتگاه می‌شود اما پس از رسیدن، صاحب آنجا یعنی والی والروس به او می‌گوید که باید از قبل رزرو می‌کرده است؛ کاری که او انجام نداده است. والی این مزاحم را بیرون می‌اندازد اما دارکوب زبله موفق می‌شود با تغییر چهره به شکل بابا نوئل دوباره وارد آنجا شود. او غذاهای والی را می‌دزدد، اما وقتی با کیسه‌اش تنها می‌شود، غافلگیری بزرگی در انتظارش است.

والی والروس، صاحب یک مسافرخانه، آگهی‌ای در روزنامه محلی چاپ می‌کند و به دنبال یک همدم می‌گردد. دارکوب زبله این آگهی را می‌خواند و تصمیم می‌گیرد با پوشیدن لباس دخترانه و پاسخ دادن به آگهی، والی را فریب دهد تا از دست‌پخت او دلی از عزا درآورد.

دارکوب زبله برای غذا خوردن بیرون می‌رود و به اشتباه وارد مغازه یک تاکسیدرمیست می‌شود، چرا که فکر می‌کند آنجا رستوران است. تاکسیدرمیست هم که به دنبال یک دارکوب برای خشک کردن می‌گردد، حقیقت را به او نمی‌گوید.

دارکوب زبله برای بازی گلف به پارک می‌رود و خیلی زود با کارگرانی که مشغول سیمان‌کاری پیاده‌رو هستند، درگیر می‌شود.

دارکوب زبله در خواب است. او زیر پتویی از برف بیدار می‌شود و می‌بیند که هم زمستان و هم یک گرگ گرسنه در خانه‌اش را می‌زنند. گرگ قصد دارد دارکوب زبله را بخورد، اما دارکوب زبله هم دقیقاً همین فکر را درباره گرگ در سر دارد.

پس از اینکه طوفان دارکوب زبله و دوست گرگش را در یک جزیره متروکه سرگردان می‌کند، آن‌ها برای پیدا کردن غذا به جان یکدیگر می‌افتند.

دارکوب زبله که بیکار شده است، از نداشتن سرپناه شکایت می‌کند. یک کلاهبردار چرب‌زبان او را متقاعد می‌کند تا چند «لوبیا سحرآمیز» بخرد و قول می‌دهد که این لوبیاها خانه‌دار شدنش را تضمین می‌کنند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، دارکوب زبله از ساقه لوبیایی که رشد کرده بالا می‌رود و یک قلعه بزرگ در نوک آن پیدا می‌کند. متأسفانه، این قلعه از قبل توسط یک غول خوابیده اشغال شده است که دارکوب زبله در نهایت با هوش خود او را فریب می‌دهد و قلعه‌اش را به مجموعه‌ای از آپارتمان‌ها تبدیل می‌کند که غول به عنوان پادو و دارکوب زبله به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کنند.

دارکوب زبله یک بیمه عمر می‌خرد که ذینفع آن باز بزارد است؛ کسی که می‌خواهد هرچه زودتر پول بیمه را به جیب بزند.

یک وودی دارکوب پیر و متمایل به خودکشی، به مرور خاطرات زندگی خود به عنوان یک دارکوب می‌پردازد؛ چرا که توانایی نوک زدن به چوب را از دست داده و زندگی‌اش کاملا بی‌رمق به نظر می‌رسد.

وودی دارکوب متوجه یک آگهی شخصی در روزنامه می‌شود که در آن یک دختر ثروتمند و زیبا، با کلی غذا، به دنبال همسر می‌گردد.

معرفی سرباز اسنافو، بدترین سرباز کشور و نسخه‌های مختلف او در بخش‌های مختلف نیروهای مسلح. این انیمیشن با لحنی طنزآمیز و کنایه‌آمیز در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد و هدف آن آموزش پرسنل نظامی درباره امنیت، عادات بهداشتی مناسب، تله‌های انفجاری و سایر موضوعات نظامی و همچنین تقویت روحیه سربازان بود. نام شخصیت اصلی بازی با واژه مخفف نظامی SNAFU به معنای «وضعیت عادی؛ همه‌چیز به فنا رفته» است.

در این انیمیشن بلند که ترکیبی از کارتون‌های کوتاه کلاسیک برادران وارنر با بخش‌های انیمیشنی جدید است، دافی داک پس از خنداندن یک میلیونر بیمار و به تاخیر انداختن مرگ او برای مدتی، وارث دارایی‌های میلیونر متوفی می‌شود. اما وصیت‌نامه میلیونر به وضوح قید کرده است که دافی باید از این پول برای منافع عمومی و ارائه خدمت به مردم استفاده کند و اگر دافی به فکر اهداف خودخواهانه باشد، روح میلیونر با ناپدید کردن میلیون‌ها پول از روی زمین، آن‌ها را پس خواهد گرفت. دافی به بهانه خدمت به جامعه، یک آژانس جن‌گیری تاسیس می‌کند و پورکی پیگ، سیلوستر و باگز بانی را برای ردیابی و نابودی ارواح، غول‌ها و دیگر هیولاها استخدام می‌کند، در حالی که خود مخفیانه نقشه می‌کشد تا از مهارت‌های جن‌گیری‌اش برای خلاص شدن از شر روح مزاحم میلیونر استفاده کند.

یک توستر به همراه یک پتو،یک رادیو و یک جاروبرقی پس از رها شدن در کلبه ای میان جنگل سفری خطرناک را برای پیدا کردن صاحب خود به شهر آغاز می کنند...

یوگی خرسه و دوستش بوبو توسط کلانتر به سنت لونیز برده میشوند در حالی که سیندی دوست یوگی به دنبال آنهاست اما سیندی را میدزدند و به سیرک میروند . یوگی و بوبو برای نجات سیندی دست به کار میشوند و …

قرون وسطا. مرلین جادوگر به پسر بچه‏اى به نام « وارت » می گوید که او پادشاه قانونى انگلستان مى‏ باشد و به او در رسیدن به مقامش کمک می کند...

« آليس » به دنبال خرگوش سفيدى مى ‏رود و به داخل سوراخى سقوط مى‏ك ند . از اين‏جا به بعد مجموعه‏اى از حادثه‏ هاى عجيب و نامعقول براى او رخ مى ‏دهند...

پيرمرد نجارى به نام « ژپتو » آرزو مى‏ كند كه كاش عروسك چوبى‏ اش، با نام « پينوكيو » تبديل به پسرى واقعى مى‏ شد. يك پرى جادويى « پينوكيو » را زنده مى‏ گرداند ؛ اما اين آغاز دردسرهاى « ژپتو » است...