پس از تصادف سه فرد سی و چند ساله (دو مرد و یک زن)، یک ویدیوی مرموز به دست گروهی از خبرنگاران می‌افتد. این ویدیو وقایع زندگی این سه نفر را در یک هفته قبل، طی سفر جاده‌ای‌شان در ریوییرای فرانسه برای ضبط یک آگهی بازرگانی، روایت می‌کند. این فیلم نوآورانه که به سبک «ویدیوهای پیداشده» و گاهی با آیفون فیلم‌برداری شده، خود را به عنوان اولین فیلم «سلفی» معرفی می‌کند. اما این صرفاً یک کنایه به فرهنگ امروزیِ ثبت وسواسیِ لحظات نیست. اولین فیلم بلند لورنزو کوروینو، از تمایل به ثبت روحیه و سرخوردگی‌های نسل ایکس متولد شده است؛ نسلی که پس از دوران انفجار جمعیت به دنیا آمدند، بحران اقتصادی نسل قبل را به ارث بردند و اکنون برای رقابت با نسل‌های جوان‌تر و مسلط به تکنولوژی در تکاپو هستند.