فیلم خاطرات خودزندگینامه‌ای جوناس مکاس که از تصاویر فیلم‌برداری‌شده بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ برگرفته شده است، سال‌های اولیه تبعید او را به تصویر می‌کشد و تلاش برای ساختن یک زندگی جدید در نیویورک و کشف تدریجی یک جامعه هنری پویا را ثبت می‌کند.

زندگی و آثار رابرت فرانک، به عنوان عکاس و فیلم‌ساز، چنان در هم تنیده شده‌اند که هر دو یکی هستند. گستره وسیع فعالیت‌های او، از کتاب «آمریکایی‌ها» در سال ۱۹۵۸ تا به امروز، به شکلی صمیمانه در مجموعه عظیم آثار هنری او ثبت شده است. از اوایل دهه ۹۰، فرانک فیلم‌ها و ویدیوهای خود را با همکاری تدوین‌گر درخشان، لورا ایزرائیل ساخته است؛ کسی که به او کمک کرد تا آثارش را شخصی نگه دارد و جرقه روشنگر اولین تماس بین دوربین و آدم‌ها یا مکان‌ها را حفظ کند. «پلک نزن» پرتره‌ای هم‌سو از ایزرائیل درباره دوست و همکارش است؛ مجموعه‌ای زنده از تصاویر، صداها، خاطرات، فقدان‌های ژرف و دوستی‌هایی که ردی سریع و گذرا از زندگی مردی سوئیسی‌تبار به جا می‌گذارد که خود را به سبک آمریکایی بازتعریف کرد و در سن ۹۰ سالگی، همچنان بر جایگاهی که خودش ساخته، ایستاده است.