ایوان کوزنتسوف، مهندس روسی، در طول جنگ جهانی دوم خاطرات دوران اقامت خود در انگلستان پیش از جنگ را روایت می‌کند؛ زمانی که روی یک پروانه جدید برای کشتی‌های یخ‌شکن کار می‌کرد. ایوان که شناخت درستی از مردم بریتانیا ندارد و بر اساس شنیده‌ها متقاعد شده که آن‌ها سطحی و ریاکار هستند، رفتارشان هم او را گیج می‌کند و هم برایش خنده‌دار است. او نظرات خود را درباره بریتانیایی‌ها رک و بی‌پرده بیان می‌کند و این موضوع در ابتدا میزبانانش را آزرده می‌سازد، از جمله آن تیزدال زیبا را که پدربزرگش اداره شرکت کشتی‌سازی خریدار پروانه ایوان را بر عهده دارد. با این حال، هر چه ایوان بیشتر می‌ماند، شوخ‌طبعی، صمیمیت، قدرت و اعتقاد مردم بریتانیا را بیشتر درک می‌کند و آن‌ها نیز او را بیشتر به عنوان یک دوست می‌بینند تا یک روسی مشکوک. هم‌زمان با شکل‌گیری یک رابطه عاطفی میان ایوان و آن، پیوند فرهنگی نیز میان آن‌ها آغاز می‌شود، به ویژه با شروع جنگ و حمله آلمان به روسیه.

گروهی از دانشمندان در حال توسعه یک جت جنگی فوق‌سری هستند که قادر است با سه برابر سرعت صوت پرواز کند. در روز پرواز آزمایشی، یکی از دانشمندان در حادثه‌ای مرموز جان خود را از دست می‌دهد و بحث‌های زیادی درباره خود پرواز شکل می‌گیرد؛ برخی معتقدند پرواز باید از زمین کنترل شود، در حالی که هیتلی می‌خواهد پروازی سرنشین‌دار باشد و خودش هدایت آن را بر عهده بگیرد. همچنین زمانی که یکی از همکارانش با سوءاستفاده از بی‌توجهی هیتلی به همسرش، لیدیا، به او نزدیک می‌شود، تنش‌ها بالا می‌گیرد. در این میان، این سوال نیز مطرح است که جاسوس دشمن در این پروژه کیست.

یک آمریکایی به بریتانیا می‌آید تا درباره شرایط مبهم مرگ برادرش که در جریان یک حمله تکاوری در جنگ جهانی دوم رخ داده است، تحقیق کند.

ویلیام فریز-گرین که اکنون پیر، بیمار، فقیر و تا حد زیادی فراموش شده است، زمانی ویلیام گرین جوان و خوش‌تیپ بود. او نام خود را تغییر داد تا نام همسر اولش را به خاطر کارهای عکاسی پرتره‌ای که در آن مهارت داشت، در کنار نام خود داشته باشد. اما او یک مخترع نیز بود و جستجوی او برای یافتن راهی جهت نمایش تصاویر متحرک به وسواسی تبدیل شد که در نهایت زندگی تمام کسانی را که دوست داشت تغییر داد.