ایوان کوزنتسوف، مهندس روسی، در طول جنگ جهانی دوم خاطرات دوران اقامت خود در انگلستان پیش از جنگ را روایت می‌کند؛ زمانی که روی یک پروانه جدید برای کشتی‌های یخ‌شکن کار می‌کرد. ایوان که شناخت درستی از مردم بریتانیا ندارد و بر اساس شنیده‌ها متقاعد شده که آن‌ها سطحی و ریاکار هستند، رفتارشان هم او را گیج می‌کند و هم برایش خنده‌دار است. او نظرات خود را درباره بریتانیایی‌ها رک و بی‌پرده بیان می‌کند و این موضوع در ابتدا میزبانانش را آزرده می‌سازد، از جمله آن تیزدال زیبا را که پدربزرگش اداره شرکت کشتی‌سازی خریدار پروانه ایوان را بر عهده دارد. با این حال، هر چه ایوان بیشتر می‌ماند، شوخ‌طبعی، صمیمیت، قدرت و اعتقاد مردم بریتانیا را بیشتر درک می‌کند و آن‌ها نیز او را بیشتر به عنوان یک دوست می‌بینند تا یک روسی مشکوک. هم‌زمان با شکل‌گیری یک رابطه عاطفی میان ایوان و آن، پیوند فرهنگی نیز میان آن‌ها آغاز می‌شود، به ویژه با شروع جنگ و حمله آلمان به روسیه.

در جنگ جهانى دوم، ناخدا «کینراس» (کاوارد)، فرمانده ‏ى یک ناو جنگى، هم‏راه افسران و سربازان ناو، در عملیاتى ایذایى علیه نیروهاى هوایى و دریایى آلمان، درگیر مبارزه‏ اى سخت مى‏ شوند.