جان لی هوکر، نوجوان فراری که هرگز به مدرسه نرفت، حتی در دهه هشتاد زندگی‌اش هم در نوشتن املای نام خود مشکل داشت. اما با وجود این شروع متواضعانه، جان لی هوکر امروزه به عنوان یکی از تاثیرگذارترین موسیقی‌دانان قرن بیستم شناخته می‌شود.

سنت لوئیس، ۱۹۸۶. برای تولد ۶۰ سالگی چاک بری، کیت ریچاردز گروهی متشکل از رابرت کری، جوی اسپامپیناتو، اریک کلپتون، خودش و نوازنده پیانوی قدیمی بری، جانی جانسون را گرد هم می‌آورد. بری در حالی که اتا جیمز، لیندا رانستد و جولیان لنون روی صحنه به او ملحق می‌شوند، آهنگ‌های کلاسیک راک خود را اجرا می‌کند. توانایی‌های او به عنوان آهنگساز، ترانه‌سرا، خواننده، نوازنده و سرگرم‌کننده به نمایش گذاشته می‌شود و در مصاحبه‌های پشت صحنه توسط بو دیدلی، لیتل ریچارد، جری لی لوئیس، بروس اسپرینگستین، برادران اورلی، روی اوربیسون و دیگران مورد بحث قرار می‌گیرد. حتی یک اتفاق نادر برای بری، یعنی یک جلسه تمرین، در فیلم وجود دارد. تصاویر آرشیوی از اوایل دهه ۱۹۵۰ و یک دوخوانی با جان لنون، این پرتره از یک استاد را تکمیل می‌کند.

داستان پیروزی‌ها و موانع برادران بری، موریس و رابین گیب، که با نام «بی‌جیز» شناخته می‌شوند. این سه نفر نمادین که در دهه ۱۹۶۰ به شهرت زودهنگام رسیدند، در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۱۰۰۰ آهنگ نوشتند و ۲۰ تک‌آهنگ شماره یک داشتند و از بیش از پنج دهه تغییر در سلیقه‌ها و سبک‌ها فراتر رفتند.

داستان جف بک، گیتاریست راک انگلیسی، از اولین روزهای یادگیری نوازندگی با گیتارهای دست‌ساز در والینگتونِ سوری، تا دوستی دوران نوجوانی‌اش با جیمی پیج و تسلط بر حرفه‌اش در کنار اسطوره‌های گیتار که بر دوران حرفه‌ای خیره‌کننده او تأثیر گذاشتند.

برای اولین بار در بیش از سه دهه، این هنرمند گوشه‌گیر اجازه می‌دهد دوربینی وارد زندگی‌اش شود تا فرصتی شگفت‌انگیز برای ملاقات با مرد مرموز پشت گیتار فراهم شود. در مجموعه‌ای از مصاحبه‌های بی‌پرده، کیل دوران کودکی و سال‌های پرهیاهوی خود را در کالیفرنیای سایکدلیک شرح می‌دهد. کیل همچنین دیدگاه‌های خود را درباره تاثیرپذیری‌ها، ترانه‌سرایی، موفقیت، زندگی روی صحنه و در جاده به اشتراک می‌گذارد؛ که همگی با اجراهای زنده برجسته، تصاویر آرشیوی، مصاحبه با اعضای گروه و دوستان، و تصاویر الهام‌بخش از مناظر آمریکا در هم آمیخته شده‌اند. اریک کلپتون نیز در برخی از تصاویر اجراها حضور دارد. جی. جی. کیل، پیشگام سبک تالسا که آثاری چون «بعد از نیمه‌شب»، «همان بلوط قدیمی» و «کوکائین» را در کارنامه دارد، هرگز به دنبال شهرت نبوده است. او که همیشه از رسانه‌ها دوری می‌کرد، اکنون برای اولین بار در سه دهه اخیر در این مستند جامع سرشار از موسیقی و مصاحبه‌های افشاگرانه ظاهر می‌شود.

بیل وایمن، نوازنده موسیقی، با ارائه فیلم‌های خانگی و عکس‌های هرگز دیده‌نشده، آرشیو شخصی عظیم خود را باز می‌کند تا داستان‌ها و خاطرات سه دهه فعالیت خود به عنوان نوازنده بیس گروه رولینگ استونز را به اشتراک بگذارد.