در خانه ای برای استراحت، سه زن برای حل مشکلات جنسی‌شان دور هم جمع شده اند. آن‌ها با نظارت یک روان‌درمانگر و کارمند اجتماعی، سعی می‌کنند روحیه‌شان را کنترل کنند. این مکان برای آن‌ها فرصتی است تا دور از سر و صدا، به زندگی فعلی و آینده فکر کنند، اما ...

ویلکاکس خارج از هنجارهای معمول زندگی می‌کند. او که یک فراری، بزهکار یا بازمانده است، در سکوت پرسه می‌زند و به دنبال جایی برای ریشه دواندن یا چیزی است که به سادگی می‌توان آن را آزادی نامید.

ژان فرانسوا، رونالد، الکسیس، سدریک، بنوا و ماکسیم گلادیاتورهای دوران مدرن هستند. از قوی‌ترین مردان گرفته تا بدنسازان حرفه‌ای و پیشکسوتانی که اکنون مربی شده‌اند، همگی تعریف و دغدغه مشترکی برای غلبه بر محدودیت‌های خود دارند. آن‌ها در حالی که به سختی در باشگاه تمرین می‌کنند و رژیم‌های غذایی سختی را پشت سر می‌گذارند، در انتظار مسابقه بعدی هستند.

«بوریس مالینوفسکی» که در گوشه‌ای از کبک امروزی زندگی می‌کند، به تمام اهداف خود رسیده است. او مردی روشنفکر، پذیرا و مغرور است که در مواجهه با موفقیت‌هایش نوعی تکبر از خود نشان می‌دهد. مدتی است که همسرش «بئاتریس» که از وزرای دولت کانادا است، به دلیل ابتلا به یک افسردگی مرموز خانه‌نشین شده است. بوریس برای فرار از رنج همسرش، رابطه‌ای را با همکارش «هلگا» آغاز می‌کند و به «کلارا»، دختر جوانی که به عنوان خدمتکار در خانه‌اش کار می‌کند، نزدیک می‌شود. حضور ناگهانی یک غریبه در زندگی بوریس، او را مجبور می‌کند تا با دنیا، تمام چیزهایی که بدیهی می‌پنداشت و تمام باورهایش روبه‌رو شود.

فیلم «شوق تمنای انسان» مستندی درباره برده ماشین بودن، بیگانگی، انسانیت‌زدایی یا استثمار نیست. صدا و تصویر، تدوین و ساختار دراماتیک صرفاً برای انتقال کارگاه‌ها و سالن‌های کارخانه به فضای سینمایی به کار گرفته شده‌اند تا محیط‌های عجیبی را بررسی کنند که کارگران خود را با آن‌ها وفق می‌دهند و ماهرانه با آن‌ها تعامل برقرار می‌کنند؛ گویی بشریت از ازل کار دیگری انجام نداده است.

دو زندانی تازه آزاد شده یاد می‌گیرند که در یک کلبه جنگلی مخصوص تولید شکر در اعماق جنگل زندگی کنند.

جانورنامه‌ها که در اروپای قرون وسطی بسیار محبوب بودند، کاتالوگ‌هایی از موجودات بودند که تصاویر حیوانات عجیب، دانش جانورشناسی و افسانه‌های باستانی را در خود جای می‌دادند. این مستند مانند یک کتاب تصویری سینمایی روایت می‌شود که در آن انسان‌ها و حیوانات هر دو در معرض نمایش هستند. همان‌طور که ما آن‌ها را تماشا می‌کنیم، آن‌ها نیز ما و یکدیگر را زیر نظر دارند؛ موضوعی که یادآور مفهوم هندو «دارشان» است: نگاهی متقابل که باعث تغییر در سطح هوشیاری می‌شود.