استن و اولی، کارگران اصطبل، از یک اسب اصیل به نام «پسر آبی» مراقبت می‌کنند. اما وقتی می‌شنوند دو مرد درباره پاداش ۵۰۰۰ دلاری برای بازگرداندن «پسر آبی» دزدیده‌شده صحبت می‌کنند، متوجه نمی‌شوند که منظور آن‌ها یک تابلوی نقاشی است، نه اسب. آن‌ها اسب را به خانه مالک می‌برند تا پاداش را بگیرند. مالک به آن‌ها دستور می‌دهد «پسر آبی» را روی پیانو بگذارند و اولی توضیح می‌دهد: «این میلیونرها عجیب و غریب هستند.»

میمی، دختر یتیمی که در یتیم‌خانه مورد آزار و اذیت قرار گرفته، توسط خانم کالدول، زنی مهربان که پسری کوچک به نام الکساندر دارد، به سرپرستی پذیرفته می‌شود. میمی با پسرک صمیمی می‌شود و لقب «زاندر» را روی او می‌گذارد. وقتی خانم کالدول می‌میرد، مقامات حکم می‌دهند که پسر باید در همان یتیم‌خانه‌ای که میمی در آن بدرفتاری دیده بود، نگهداری شود. میمی که وحشت‌زده شده، مصمم می‌شود تا اطمینان حاصل کند که پسر از همان رفتاری که او مجبور به تحملش بود، در امان بماند.

دو خانواده، یعنی استونمن‌ها که شمالی‌های مخالف برده‌داری هستند و کامرون‌ها که از زمین‌داران جنوبی به شمار می‌روند، سرنوشتشان به هم گره می‌خورد. وقتی سرهنگ نیروهای کنفدراسیون، بن کامرون، در جنگ اسیر می‌شود، پرستاری به نام الزی استونمن برای عفو او التماس می‌کند. در دوران بازسازی پس از جنگ در کارولینای جنوبی، کامرون گروه کو کلاکس کلان را پایه‌گذاری می‌کند و به مبارزه با پدر الزی که نماینده کنگره است و تحت حمایت آفریقایی-آمریکایی او، سایلاس لینچ، می‌پردازد.