در دنیای آینده حکومتی بسیار خشن و مستبد وجود دارد که سیاست آن از بین بردن شورشها، جنگها و اعتراضات با استفاده از فرونشاندن احساسات و محو هیجانات است: کتابها ، هنر و موسیقی بطور اکید ممنوع شده اند و داشتن احساس جرمی است که مجازات مرگ دارد. جان پرستون یکی از بهترین ماموران حکومت است که مسئول از بین بردن هر کسی است که از این قوانین سرپیچی کرده است. اما زمانیکه او مقداری از داروی پروزیوم را از دست می دهد – یک داروی هوشیار کننده ذهن که احساسات را کاهش می دهد – ناگهان به تنها فردی تبدیل می شود که قادرست با این حکومت با آن مبارزه کرده و آنرا از بین ببرد.

برونو، یک جنایتکار سادیستی، می‌خواهد لئو، کلاهبردار باهوش را از سر راه بردارد. لئو و همسر به همان اندازه باهوشش، لیلی، نقشه‌ای در سر دارند. جولیوس نیز نقشه خود را دارد: او لئو را استخدام می‌کند تا گلوریا، همسر جولیوس را بکشد. لئو این کار را انجام می‌دهد، اما بعد جولیوس با فیلمی از صحنه قتل ظاهر می‌شود و می‌گوید گلوریا همسر او نبوده و این یک باج‌گیری است. تروی، کارساز شرط‌بندی لئو نیز به او فشار می‌آورد و پولش را می‌خواهد. برونو و لیلی و همچنین برونو و جولیوس کلاهبرداری‌های خودشان را پیش می‌برند و لئو هدف آن‌هاست. شاید لئو بتواند تروی را از سر خود باز کند، از دست موس (مأمور تنومند برونو) فرار کند، جسد گلوریا را به خارج از انگلستان بفرستد، ورق را علیه کاسپار، برادر آدمکش برونو برگرداند و دست لیلی را بخواند. یا شاید لیلی او را بازی داده است؟ این یک سیرک تمام‌عیار است.