برایان جونز، جیمی هندریکس، جنیس جاپلین و جیم موریسون همگی در سن ۲۷ سالگی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ درگذشتند. در آن زمان، این تقارن باعث بروز نظراتی شد، اما تا زمان مرگ کورت کوبین در حدود دو دهه و نیم بعد بود که ایده «باشگاه ۲۷» در ذهن عموم شکل گرفت و با مرگ ایمی واینهاوس در سال ۲۰۱۱ دوباره شعله‌ور شد. از طریق مصاحبه با افرادی که آن‌ها را می‌شناختند، مانند ستاره‌های موسیقی، منتقدان، کارشناسان پزشکی و تصاویر دیده‌نشده، زندگی، موسیقی و هنر کسانی که در ۲۷ سالگی درگذشتند با هدف یافتن پاسخ بررسی می‌شود.

در این درام احساسی و جذاب، کارول وایت در نقش مادر مجرد جوانی بازی می‌کند که خود را میان دو مرد گرفتار می‌بیند؛ یک کشیش محلی و یک خواننده فولکلور که هر کدام می‌خواهند او را به جهان‌بینی خود متمایل کنند. این فیلم که مرثیه‌ای برای نسل جوانی است که به دنبال چیزی برای باور داشتن می‌گردد، با حضور روی هارپر، موسیقی‌دان تاثیرگذار سبک فولک‌راک در اولین تجربه بازیگری‌اش ساخته شده است. این اثر به تهیه‌کنندگی جوزف جانی و کارگردانی جان مکنزی، شامل آهنگ‌های جدیدی است که مخصوص فیلم توسط هارپر ساخته شده‌اند.