در یک صومعه اسپانیایی، یک ژنرال مشهور فرانسوی دوران جنگ‌های ناپلئونی صدای یکی از راهبه‌ها را تشخیص می‌دهد و به یاد می‌آورد که او پنج سال پیش دوشس لانژه بود و خود او سرسخت‌ترین خواستگارش بوده است.

«در این فیلم دستمال زنی را خواهید دید که به مچ دست مردی بسته شده است، سر خوک به خوبی تراشیده شده، نوجوانانی که در مبارزه با ظلم خلاق‌تر از بزرگترهای خود هستند... با این حال، هیچ دیالوگی نخواهید شنید. کلمات مقدمه‌چینی نمی‌کنند، همراهی نمی‌کنند و تفسیری بر اکشن ارائه نمی‌دهند. این یک فیلم صامت نیست، بلکه فیلمی است که در آن تنها لحظات زندگی که برای نمایش سینمایی حفظ شده‌اند، لحظاتی هستند که مردم در آن صحبت نمی‌کنند. تماشاگر شاید آزادی تعبیر بزرگتری در آن بیابد و امیدواریم لذت خاصی از این کار ببرد.» (آلن کاوالیه)