پیش از گوگل، یاهو و حتی اپل، و قبل از اینکه کلیشه‌های دره سیلیکون مثل لباس‌های غیررسمی، اسکیت‌بورد سواری در راهروها و خلاقیت‌های لجام‌گسیخته رایج شود، یک شرکت مظهر سبک زندگی و تجارت اقتصاد دیجیتال بود: شرکتی که از دل «عصر آکواریوس» بیرون آمد، «آتاری» بود. داستان آتاری دو‌سوم متعلق به «نولان بوشنل»، بنیان‌گذار و رویاپرداز آن است و یک‌سوم دیگر، داستان اولین و شاید بزرگ‌ترین رونق و سقوط اقتصاد جدید، حدود ۲۰ سال پیش از آنکه اصلاً اقتصاد جدیدی وجود داشته باشد. آتاری خیلی قبل از انقلاب کامپیوترهای شخصی نشان داد که فناوری جذاب است و با چیزی که هنوز هم جذابیت دارد، یعنی بازی‌های ویدئویی، با مخاطبان رو به رشد ارتباط برقرار کرد. آتاری به معنای واقعی کلمه دنیای دیجیتال را وارد آگاهی توده مردم کرد.

تاریخ شفاهی تیمی از خوره های تکنولوژی و افراد طردشده در پشت یک کارخانه در شیکاگو که بزرگ‌ترین بازی‌های ویدئویی تمام دوران را خلق کردند. شرکت «میدوی گیمز» پیشگام مفهوم بازی‌های لایو-اکشن بود که باعث رونق دوباره بازی‌های آرکید شد و با آثار موفقی چون «مورتال کامبت» و «ان‌بی‌ای جم» میلیاردها دلار درآمد کسب کرد. این مستند بخش زیادی از تاریخچه مورتال کامبت، از جمله نحوه خلق «فیتالیتی‌ها» و شخصیت‌هایی مانند لیو کانگ، کیتانا، جانی کیج و اسکورپیون را پوشش می‌دهد.

«نام بازی» یک مستند بلند درباره همکاری میان طراح افسانه‌ای بازی‌های آرکید، یوجین جارویس، و استودیوی بازی‌سازی فنلاندی هوس‌مارک است. نتیجه نهایی این همکاری، بازی تحسین‌شده Nex Machina برای پلی‌استیشن ۴ و کامپیوتر بود. این فیلم دسترسی بی‌سابقه‌ای به دنیای غیرقابل‌پیش‌بینی و دیوانه‌وار بازی‌سازی را بدون سانسور به مخاطب ارائه می‌دهد.