آرمان در آستانه ۱۸ سالگی است. او در نوزادی توسط یاسنا و سناد که خودشان بچه‌دار نمی‌شدند به سرپرستی گرفته شد. با این حال، چهار سال پس از این فرزندخواندگی، یاسنا دادی را به دنیا می‌آورد. آرمان در تمام طول زندگی‌اش با موضوع فرزندخوانده بودن به سختی کنار آمده است. او که سرشار از انرژی انفجاری است، مدام همراه با همکلاسی‌هایش به دردسر می‌افتد. با وجود اینکه بسیار باهوش است، به عنوان یک کودک دردسرساز شناخته می‌شود. تنها جایی که او احساس امنیت و دوست داشته شدن می‌کند، نزد والدین یاسنا است. در همین حال، آرمان تمام تلاش خود را می‌کند تا دادو را از نابودی نجات دهد. با این حال، با وجود تمام کارهایی که برای حمایت از برادرش انجام می‌دهد، والدینش دخالت‌های آرمان را اشتباه تفسیر می‌کنند و او را مقصر هر مشکلی می‌دانند که برای دادو پیش می‌آید.

سختی‌های روزمره در یک روستای جنگ‌زده در بوسنی، جایی که تنها بیوه‌ها و یتیمان در آن باقی مانده‌اند، در اولین فیلم بلند آیدا بگیچ کارگردان اثر، با ظرافت به تصویر کشیده می‌شود. فیلم «برف» بدون نمایش خشونت یا خون‌ریزی، نگاهی عمیق به پیامدهای روانی جنگ داخلی سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ از دیدگاهی کاملاً زنانه ارائه می‌دهد.

زنی و دخترش تلاش می‌کنند تا راه خود را از میان پیامدهای جنگ بالکان پیدا کنند.