پس از آنکه یک راهبه تازه‌کار از مرگ ناگهانی والدینش باخبر می‌شود، صومعه را ترک می‌کند تا کسب‌وکار خانوادگی را اداره کند و مراقب خواهر نوجوانش باشد. اما هر دوی آن‌ها قربانی یک مکانیک زن‌باره با تمایلات روان‌پریشانه می‌شوند.

فیلم «ما همه قاتلیم» که در اصل «ما همه قاتل هستیم» نام داشت، توسط آندره کایات، وکیل سابق که از سیستم اعدام فرانسه متنفر بود، کارگردانی شده است. فیلم‌نامه شارل اسپاک هیچ تلاشی برای تطهیر چهار شخصیت اصلی (مارسل مولوجی، ریموند پلگرین، آنتوان بالپتره، ژولین وردیر) نمی‌کند؛ انگیزه‌ها هر چه که باشد، این‌ها همگی قاتلانی سنگدل هستند. با این حال، فیلم آیین سادیستی را محکوم می‌کند که از طریق آن این چهار مرد به پای گیوتین کشانده می‌شوند. در فرانسه، سیاست بر این است که هرگز به محکوم زمان اعدام را اعلام نکنند و سپس بدون هشدار قبلی ظاهر شده و قربانی را در حال دست‌وپا زدن و فریاد زدن به سمت نابودی بکشانند، بدون اینکه فرصتی برای آشتی با خود یا آفریدگارش داشته باشد. در پایان این فیلم تکان‌دهنده، مخاطب نیز به اندازه این چهار «شخصیت اصلی» احساس بی‌هویتی و مسخ‌شدگی می‌کند. این فیلم به شدت مورد انتقاد نهادهای مجری قانون فرانسه قرار گرفت، اما برنده جایزه ویژه هیئت داوران در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۲ شد.

فیلم «اولیویا» بیداری احساسات و اشتیاق یک نوجوان انگلیسی را به تصویر می‌کشد که برای یک سال به یک مدرسه شبانه‌روزی کوچک در حومه پاریس فرستاده شده است. اولیویای بی‌گناه اما هوشیار، شیفته مدیر مدرسه یعنی ژولی می‌شود و از دریچه این عشق، رابطه عاشقانه و پرتنش میان ژولی و دیگر مدیر مدرسه یعنی کارا را در ماه‌های پایانی‌اش نظاره می‌کند.

میشل جوان عاشق مادلین جذاب است، بنابراین تصمیم می‌گیرد تصمیم خود برای ازدواج با او را به والدینش بگوید. او فکر می‌کند این خبر کاملاً بی‌خطر است؛ اما نامزدی او تهدیدی برای فاش شدن رازهای تاریکی است که در خانه خانواده‌اش پنهان شده‌اند. ایوان، مادر سلطه‌گر میشل، نقشه‌ای پیچیده می‌کشد تا مادلین را فراری دهد و به این ترتیب مانع از فاش شدن حقایق ناخوشایند خانوادگی شود.

بازگویی داستان تریستان و ایزولد که در فرانسه دهه ۱۹۴۰ روایت می‌شود.