آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

این فیلم که از رمانی به همین نام اثر امیل زولا اقتباس شده است، دنیای بانکداری و بازار بورس پاریس در دهه ۱۹۲۰ را به تصویر می‌کشد.

داستان یک شاعر ثروتمند و عجیب‌وغریب و خدمتکارش که هر دو به ارتش می‌پیوندند و سر از یک آسایشگاه مشترک درمی‌آورند.

در روز عروسی فادینارد، اسب او کلاه زنی را که روی بوته‌ای در کنار جاده گذاشته شده می‌خورد؛ در حالی که آن زن با معشوقش، ستوان تاورنیه، پشت بوته پنهان شده است. از آنجا که زن متاهل است، نمی‌تواند بدون کلاه به خانه برگردد چون رسوا می‌شود؛ بنابراین تاورنیه به فادینارد دستور می‌دهد که کلاهی دقیقاً شبیه آن پیدا کند، وگرنه خانه‌اش را ویران خواهد کرد. فادینارد در مجموعه‌ای از دردسرهای پیچیده، سعی می‌کند هم‌زمان با پیش بردن برنامه‌های عروسی‌اش، کلاه را هم پیدا کند.

یک کشیش که شیفته همسر یک ژنرال شده است، دچار رویاهای عجیبی از مرگ و شهوت می‌شود و با تمایلات جنسی خود دست و پنجه نرم می‌کند.

روایت رابطه عاشقانه میان یک مرد و یک زن.

یک مستند شاعرانه در ستایش برج مشهور ایفل که برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ ساخته شد و قرار بود ۲۰ سال بعد تخریب شود. گروهی از پاریسی‌ها پافشاری کردند که برج بر فراز رودخانه سن باقی بماند تا نمایش مداومی از برتری مهندسی فرانسه باشد. کلر با استفاده استراتژیک از نوردهی دوگانه و دیزالو، شور و نشاط مکانیکی برج را به تصویر می‌کشد؛ این بنای عظیم با شبکه‌های فولادی، نمادی جهنده از عصر مدرن است.

برادران میرونتون بخشی از یک نمایش معرکه‌گیری هستند. یکی از آن‌ها ارثیه بزرگی به دست می‌آورد، اما انجمن «دوستان آنتن» تلاش می‌کند مانع از دسترسی او به این پول شود. این انجمن مخوف که مقر اصلی‌اش در برج ایفل است، برادران میرونتون را وارد ماجراجویی‌های غیرممکن و تله‌های بی‌شماری می‌کند.

یک تاجر جوان و ثروتمند به ترتیب عاشق یک زن باکلاس انگلیسی (پرل)، یک مجسمه‌ساز روسی (آتالیا) و یک دختر ساده از طبقه کارگر (لوسی) می‌شود.

در سال ۱۷۷۶، یک مخترع، اشراف‌زاده‌ای لهستانی را درون دستگاه شطرنج‌باز خودکار خود پنهان می‌کند؛ ماشینی که شهرتش آن را به دربار امپراتور روسیه می‌رساند.

اماک-باکیا (در زبان باسکی به معنای دست از سرم بردار) فیلمی محصول ۱۹۲۶ به کارگردانی من ری است. این اثر که با زیرعنوان «سینما-شعر» شناخته می‌شود، شامل تکنیک‌های بسیاری است که من ری در عکاسی ثابت خود (که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد) استفاده می‌کرد، از جمله ری‌گراف، نوردهی دوگانه، فوکوس نرم و ویژگی‌های مبهم. این فیلم شامل مجسمه‌هایی از پابلو پیکاسو و برخی از اشیاء ریاضی من ری است که هم به صورت ثابت و هم متحرک با استفاده از تکنیک استاپ‌موشن به تصویر کشیده شده‌اند.