آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

مجموعه‌ای از ۴۳ مستند کوتاه که بدون ذکر نام عوامل توسط چندین فیلمساز مشهور فرانسوی کارگردانی شده‌اند و زمان هر کدام بین دو تا چهار دقیقه است. هر «تراکت» از طریق به تصویر کشیدن وقایع واقعی از جمله اعتصابات کارگری و رویدادهای مه ۶۸ پاریس، از یک دیدگاه سیاسی چپ‌گرایانه دفاع می‌کند.

«اگر ساختمان‌ها می‌توانستند صحبت کنند، درباره ما چه می‌گفتند؟» مستند «معبدهای فرهنگ» شش پاسخ شگفت‌انگیز به این سوال ارائه می‌دهد. این پروژه سینمایی سه‌بعدی درباره روح ساختمان‌ها، به شش بنای نمادین و بسیار متفاوت اجازه می‌دهد تا خود سخن بگویند و زندگی انسان را از زاویه دید تیزبین یک سازه دست‌بشر بررسی کنند. شش فیلم‌ساز تحسین‌شده، سبک بصری و رویکرد هنری خود را به این پروژه آورده‌اند. آن‌ها به ما نشان می‌دهند که ساختمان‌ها تجسم مادی اندیشه و عمل انسان هستند: ارکستر فیلارمونیک برلین، نمادی از مدرنیته؛ کتابخانه ملی روسیه، قلمرویی از اندیشه‌ها؛ زندان هالدن، انسانی‌ترین زندان جهان؛ موسسه سالک، موسسه‌ای برای علم پیشگامانه؛ خانه اپرای اسلو، همزیستی آینده‌نگرانه هنر و زندگی؛ و مرکز پمپیدو، یک ماشین فرهنگ مدرن. این مستند بررسی می‌کند که چگونه هر یک از این بناهای شاخص، فرهنگ ما را منعکس کرده و از حافظه جمعی ما محافظت می‌کنند.

در اتاق آبی هتل، یک زوج مخفی که هر دو متاهل هستند، برای آینده‌ای غیرممکن برنامه‌ریزی می‌کنند؛ در حالی که مرگ، آرامش شکننده آن‌ها را در هم می‌شکند. اکنون حلقه محاصره به دور بی‌گناهان و گناهکاران تنگ‌تر می‌شود؛ اما آیا واقعاً جنایتی رخ داده است؟

۶ ژوئن ۱۹۴۴: بزرگترین عملیات نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم در نرماندی فرانسه آغاز شد. با این حال، افراد کمی به طور دقیق می‌دانند که چرا و چگونه از اواخر سال ۱۹۴۳ تا اوت ۱۹۴۴، این منطقه به مهم‌ترین نقطه جهان تبدیل شد. مستند «روز دی: نرماندی ۱۹۴۴» با تلفیق چندین تکنیک سینمایی از جمله انیمیشن، جلوه‌های ویژه کامپیوتری و تصاویر زنده خیره‌کننده، این رویداد عظیم را برای اولین بار به بزرگترین پرده‌های سینمای جهان می‌آورد. مخاطبان در هر سنی، از جمله نسل‌های جدید، از زاویه‌ای تازه کشف خواهند کرد که چگونه این فرود جهان را تغییر داد. این فیلم با بررسی تاریخ، استراتژی نظامی، علم، فناوری و ارزش‌های انسانی، همگان را آموزش داده و مجذوب خود خواهد کرد. این مستند با روایت تام بروکاو، به کسانی که جان خود را فدای آزادی ما کردند ادای احترام می‌کند؛ وظیفه‌ای برای به یاد داشتن و وظیفه‌ای برای سپاسگزاری.

لو، دختری ۱۲ ساله، خلاق و رویاپرداز، به همراه مادرش در یک ساختمان نارنجی‌رنگ با بالکن‌های کوچک متعدد که به پشت‌بام راه دارند، زندگی می‌کند. مینا از دوران مهدکودک بهترین دوست او بوده و لو از دوران ابتدایی عاشق تریستان، یکی از همسایگانش، بوده است. مادرش اخیراً از شادی‌های شخصی خود گذشته تا تمام وقتش را وقف دخترش کند، اما حباب کوچک آن‌ها زمانی می‌ترکد که مادر با مردی آشنا می‌شود و لو بالاخره جرئت پیدا می‌کند با تریستان صحبت کند.

پسرعموها مناهم گولان و یورام گلوبوس، داستان ساخت، اوج و سقوط شرکت فیلم‌سازی مستقل خود یعنی «کنون فیلمز» را دوباره مرور می‌کنند. این مستند موفقیت‌های متعدد و در نهایت سقوط آن‌ها را به تصویر می‌کشد.

سال تحصیلی به پایان رسیده است. لحظه مورد انتظار تعطیلات فرا می‌رسد. نیکولای کوچک، والدینش و مادربزرگ راهی دریا می‌شوند و برای مدتی در هتل بو-ریواژ اقامت می‌کنند.

در پی جدایی پدر و مادر، سه خواهر و برادر تابستان خود را در جنوب فرانسه با پدربزرگشان که سال‌ها از او دور بوده‌اند می‌گذرانند. در کمتر از ۲۴ ساعت، تقابل نسل‌ها میان این نوجوانان و پیرمرد شکل می‌گیرد. در طول این تابستان پرماجرا، هر دو نسل تحت تأثیر یکدیگر تغییر خواهند کرد.

ژوزفین و ایریس، دو خواهر با شخصیت‌های کاملاً متفاوت، در حین کار روی یک کتاب، رابطه‌شان به طور اساسی متحول می‌شود

فیلم مستند «آب نقره‌ای، خودنگاره‌ای از سوریه» که به گفته سازندگانش توسط «۱۰۰۱ سوری» فیلمبرداری شده است، ویرانی‌ها و فجایع جنگ داخلی را از طریق ترکیبی از گزارش‌های شاهدان عینی ثبت‌شده با تلفن همراه در اینترنت و تصاویر ضبط‌شده توسط بدیرخان در جریان محاصره حمص به تصویر می‌کشد. بدیرخان که معلم یک مدرسه ابتدایی در حمص بود، به صورت آنلاین با محمد تماس گرفته بود تا از او بپرسد اگر آنجا بود از چه چیزی فیلم می‌گرفت. محمد که در تبعید اجباری در پاریس کار می‌کند، با دیدن این وحشت از دوردست، دچار عذاب وجدان و احساس بزدلی شده است. این فیلم خودبازتابی همچنین نشان می‌دهد که چگونه کابوس‌های او با یاد یک پسر بچه سوری که زمانی به خاطر قاپیدن دوربینش در خیابان به ضرب گلوله کشته شد، تسخیر شده است.